Palestina-Israël.info
         
 

 

 

BEZETTING

Gevangenen

Wat je hier kunt lezen:

1. Laatste berichten
2 .Een Palestijnse vrouw vertelt
3. Interview met de vrouw van een Palestijnse gevangene
4. Kinderen in de gevangenis
5. De situatie van gevangenen tot nu (2014) toe.

 

1. Laatste berichten

29 mei 2017:

Palestijnse hongerstakers winnen hun rechten terug.
http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2017/05/29/palestijnse-hongerstakers-winnen-hun-rechten-terug
en: http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2017/05/palestijnse-hongerstakers-zeggen-80.html?m=1

26 april 2017:

De European Coordination of Committees and Associations fot Palestine verklaart zich solidaire met de Palestijnse hongerstakers:
http://www.docp.nl/eccp-verklaart-zich-solidair-met-de-palestijnse-hongerstakers/

26 april 2017:

Enkele Palestijnse gevangenen weigeren nu ook water te drinken: http://www.maannews.com/Content.aspx?id=776674
zie ook: http://www.docp.nl/eccp-verklaart-zich-solidair-met-de-palestijnse-hongerstakers/

en: een bericht van 2 mei 2017: http://www.electronicintifada.net/blogs/charlotte-silver/palestinian-hunger-strikers-cut-communication

24 april 2017:

Sinds 2015 zijn het aantal Palestijnse kinderen in Israëlische gevangenissen bijna verdubbeld. De gewelddadige arrestatieprocedures, de willekeur en het feit dat vijftig procent van de Palestijnse bevolking minderjarig is doet academici, internationale waarnemers en de Palestijnse Autoriteit vermoeden dat het om een bewuste tactiek gaat. Een tactiek om een generatie van Palestijnen te bekomen die psychologisch gebroken is.
http://www.mo.be/reportage/een-generatie-geboren-de-ondervragingsruimtes

17 april 2017:

Waarom Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen in hongerstaking gaan.
Geschreven door Marwan Barghouti, die al 15 jaar gevangen zit.
https://palsolidarity.org/2017/04/nyt-why-we-are-on-hunger-strike-in-israels-prisons/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest
en 18 april 2017: http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2017/04/israel-straft-hongerstakers-en-verwondt.html
en 20 april 2017:http://www.maannews.com/Content.aspx?id=776546

23 februari 2017:

De langst zittende Palestijnse gevangene in een Israëlische gevangenis.
http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2017/02/deze-palestijn-zit-het-langst-gevangen.html

12 februari 2017:

Een lang, maar interessant rapport over dwangarbeid van Palestijnen in Israëlische gevangenissen. Het rapport dateert uit 2016.
http://www.addameer.org/sites/default/files/publications/final_report_red_2_0.pdf

6 december 2016:

Hoe een Palestijnse familie midden in de nacht wordt 'behandeld': http://www.btselem.org/harassment/20161206_salem_family_raided_and_arrested

1 december 2016:

Een rapport over de situatie van Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen in 2015.
http://www.addameer.org/sites/default/files/publications/website.pdf
en
rapport over kinderen in de gevangenissen: https://www.facebook.com/AddameerAssociation/videos/10155671318255200/

22 augustus 2016:

Nieuwe Israëlische politiek: opnieuw arresteren na lange gevangenisstraffen:
http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2016/08/nieuwe-israelische-politiek-opnieuw_22.html

18 juli 2016:

Veertienjarige Palestijnse jongen veroordeeld tot 6,5 jaar gevangenisstraf.
http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2016/07/veertienjarig-palestijntje-krijgt-65.html
en
http://samidoun.net/2016/07/palestinian-child-muawiya-alqam-14-sentenced-to-6-5-years-in-israeli-prison/

18 juli 2016:

Dareen Tatour, een Palestijnse dichteres, wordt verhoord vanwege het gebruik van het woord Resist (verzet) in haar gedichten. Honderden bekende literatoren ondersteunen haar.
http://samidoun.net/2016/07/persecuted-palestinian-poet-dareen-tatour-faces-hearing-as-hundreds-of-prominent-literary-figures-express-support/

5 juli 2016:

Waarvoor is Israël zo bang: een clown gearresteerd en in administratieve detentie geplaatst. http://972mag.com/photos-circus-performers-stage-vigil-for-imprisoned-palestinian-clown-in-tel-aviv/120451/

26 juni 2016:

Administratieve detentie als psychologische marteling:
http://www.addameer.org/publications/induced-desperation-psychological-torture-administrative-detention

24 juni 2016:

"De Palestijnse politieke gevangene Bilal Kayed zou na 14,5 jaar van zijn leven te hebben doorgebracht in Israëlisch gevangenschap, op 13 Juni het daglicht weer zien. Terwijl zijn familie op hem stond te wachten, werd hij door het Israëlische bezettingsleger veroordeeld tot zes maanden in administratieve detentie zonder aanklacht of proces. Kayed is sinds 15 juni in hongerstaking om een einde te maken aan zijn administratieve detentie.

3 juni 2016:

Khalida Jarrar, het Palestijnse parlementslid, dat al 15 maanden gevangen zat in een Israëlische gevangenis, is vrij gelaten. Zij werd beschuldigd van aanzetten tot geweld en terrorisme.
Het argument om haar vrij te laten was dat de gevangenis vol is.

31 mei 2016:

De administratieve detentie (zonder aanklacht, zonder proces) van Palestijnse leiders wordt verlengd door de Israëlische bezetter. http://samidoun.net/2016/05/palestinian-leaders-administrative-detention-without-charge-or-trial-renewed-by-israeli-occupation/

31 mei 2016:

De administratieve detentie (zonder aanklacht, zonder proces) van Palestijnse leiders wordt verlengd door de Israëlische bezetter. http://samidoun.net/2016/05/palestinian-leadersadministrative-detention-without-charge-or-trial-renewed-by-israeli-occupation/

31 mei 2016:

Bezoek aan gevangen Palestijnse familieleden wordt streng beperkt: http://samidoun.net/2016/05/take-action-stop-deep-icrc-cuts-to-palestinian-prisoners-family-visits/

7 maart 2016:

Recht op z'n Israëlisch: 4 en 8 jaar voor het onderhouden van contact met gevangenen.
http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2016/03/recht-op-zn-israelisch-vier-en-acht.html?m=1

7 maart 2016:

Honderden Palestijnen in Israëlische gevangenissen doen mee aan een hongerstaking en andere acties om te protesteren tegen de administratieve hechtenis (zonder beschuldiging, zonder proces) en tegen allerlei beperkende maatregelen.
http://samidoun.net/2016/03/palestinian-prisoners-launch-hunger-strikes-for-freedom-protest-actions-against-sanctions/

27 februari 2016:

Twee Palestijnen, twee verschillende uitkomsten: de één komt na 94 dagen hongerstaking vrij. De ander is dood gevonden in de tuin van de Palestijnse ambassade in Sofia.
http://samidoun.net/2016/02/mohammed-al-qeeq-suspends-hunger-strike-in-agreement-after-94-days/
en
http://samidoun.net/2016/02/marches-and-rallies-in-palestine-and-internationally-respond-to-death-of-omar-nayef-zayed-in-bulgaria/
en
http://samidoun.net/2016/02/eccp-and-samidoun-joint-appeal-to-parliamentarians-on-the-death-of-omar-nayef-zayed/
en
http://samidoun.net/2016/02/photos-new-yorkers-celebrate-end-of-mohammed-al-qeeqs-hunger-strike-protest-omar-nayef-zayeds-death/

19 februari 2016:

Twee jongerenwerkers in administratieve detentie:
http://samidoun.net/2016/02/palestinian-youth-leaders-mohammed-zawahreh-and-daoud-ghoul-imprisoned-by-israeli-occupation/

1 februari 2016:

Palestijnse circusartiest in administratieve hechtenis en het verzet daartegen:
http://samidoun.net/2016/02/clowns-in-rebellion-the-growing-international-campaign-to-freeabusakha-palestinian-circus-artist/

29 januari 2016:

Vijf Palestijnse jongeren veroordeeld tot 15 jaar gevangenis. http://samidoun.net/2016/01/hares-boys-5-palestinian-teens-sentenced-to-15-years-in-israeli-prison/
en
http://www.dci-palestine.org/_haris_boys_sentenced_to_15_years_despite_fair_trial_violations

 

29 januari 2016:

Opnieuw Palestijnse parlementariërs in administratieve detentie: http://samidoun.net/2016/01/palestinian-parliamentarians-arrested-imprisoned-without-charge-or-trial/

18 januari 2016:

Honderden Palestijnen worden vastgehouden in administratieve detentiecentra zonder op de hoogte te zijn van de reden voor hun aanhouding.
http://www.mo.be/reportage/palestijnse-clown-achter-tralies

29 december 2015:

Over vrouwelijke Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenschap:
http://samidoun.net/2015/12/palestinian-female-political-prisoners-and-detainees-ongoing-resistance-behind-zionist-bars-by-reham-alhelsi/

4 januari 2016:

Khader Adnan is na een langdurige hongerstaking tegen de administratieve detentie (gevangenname zonder beschuldiging en process) vrijgelaten. Nu is hij weer opnieuw gevangen gezet.
http://samidoun.net/2016/01/former-hunger-striker-and-freed-prisoner-khader-adnan-re-arrested-by-occupation-forces/

13 december 2015:

5 Palestijnse tieners krijgen 15 jaar cel voor een niet-bestand misdrijf: https://drive.google.com/folderview?id=0B_Xps7EPY4lNelh2bFkzR0xCYlE&usp=sharing_eid&ts=566c0fb1

10 december 2015:

Hoe Israël omgaat met kinderen en gevangenschap (uit een rapport van de commissie Doek van 2013): http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/35082_palestijnse_kinderen_als_verschoppelingen/

25 augustus 2015:

Hoe een bezoek door de familie aan een gevangen familielid in zijn werk gaat:
http://samidoun.net/2015/08/9-years-later-my-journey-to-see-my-father-45-minutes-a-window-and-a-telephone-by-sumoud-saadat/

24 augustus 2015:

De afgelopen twee dagen zijn 20 Palestijnse mannen gearresteerd.
Het gaat vooral om jonge mannen en voormalig gevangenen.
http://samidoun.net/2015/08/20-palestinians-detained-in-past-two-days-by-israeli-occupation-forces/

2 augustus 2015:

Het verhaal van een studente die gevangen heeft gezeten:
http://samidoun.net/2015/08/video-new-short-film-lina-tells-the-story-of-palestinian-student-former-prisoner/

6 mei 2015:

Rechten van Palestijnse kinderen geschonden:
http://mo.be/nieuws/rechten-palestijnse-kinderen-worden-dagelijks-geschonden

6 mei 2015:

Palestijnse gevangen worden regelmatig overgebracht naar een andere gevangenis. Zo wordt de Palestijnse organisatie, bijvoorbeeld voor bezoeken, rondom de gevangene danig verstoord.
http://samidoun.ca/?p=6754

19 april 2015:

Maar gelukkig wordt er in veel landen actie gevoerd tegen de gevangenschap van Palestijnen.
http://samidoun.net/2015/04/photos-palestinian-prisoners-day-commemorated-with-international-solidarity/

17 april 2015:

Palestijnse kinderen voor de Israëlische militaire rechter:
http://www.mo.be/wereldblog/hier-spreekt-men-geen-recht
en
http://www.hrw.org/news/2015/04/13/israel-settlement-agriculture-harms-palestinian-children-0

13 april 2015:

58 leden van het Europees Parlement hebben in een brief aan Federica Mogherina gevraagd om actie te ondernemen om Khalida Jarrar vrij te krijgen.
http://samidoun.net/2015/04/58-members-of-european-parliament-urge-eu-action-to-free-khalida-jarrar/

Zie ook berichten hieronder

5 april 2015:

Mona Qa'adan tot bijna 6 jaar veroordeeld voor het lidmaatschap van de Palestijnse Islamitische Jihad beweging en organisatie van   een vrouwenorganisatie, die verbonden is met de beweging.
http://samidoun.net/2015/04/mona-qaadan-sentenced-to-70-months-30000-nis-fine/

5 april 2015:

Khalida Jarrar, een Palestijnse jurist en mensenrechtenactiviste, heeft 6 maanden administratieve detentie gekregen. Dat betekent: geen beschuldiging, geen process, alleen maar gevangenschap.
http://samidoun.net/2015/04/breaking-news-khalida-jarrar-ordered-to-six-months-administrative-detention/

Nadat zij op 2 april vroeg in de morgen door Israëlische soldaten gevangen genomen was:
http://samidoun.net/2015/04/breaking-news-palestinian-leader-parliamentarian-khalida-jarrar-arrested-by-israeli-occupation-forces/

26 maart 2015:

Twee Palestijnse vrouwen blijven gevangen:
http://abu-pessoptimist.blogspot.nl/2015/03/rechtspleging-op-zijn-israelisch-twee.html

18 maart 2015

Een gevangen genomen Palestijnse studente wordt niet, zoals gewoon is, vrijgelaten na 2/3 van de straf te hebben uitgezeten, omdat zee en gevaar zou zijn voor de regio:
http://samidoun.net/2015/03/lina-khattab-denied-release-at-hearing-after-serving-two-thirds-of-sentence/

3 maart 2015:

Hoe gevangen leraren, studenten en kinderen worden behandeld.
http://www.aurdip.fr/how-israel-victimises-palestinian.html?lang=fr

27 februari 2015:

In Londen wordt gemonstreerd tegen de gevangenneming van twee jonge Palestijnen (15 en 18 jaar oud).
https://www.youtube.com/watch?v=UqXW4wWJ4Ww&list=UUL-_3JtDktNRc8JU5CUIXDg

16 februari 2015:

Meer dan 150 Palestijnse kinderen worden momenteel door Israël vastgehouden op verdenking van 'veiligheidsovertredingen' in de door Israël bezette gebieden en in Israël zelf, meldt vrijwilligersorganisatie Military Court Watch.
http://www.mo.be/nieuws/palestijnse-kinderen-doelwit-israelische-arrestatiecampagne

16 februari 2015:

Een 14-jarig meisje heeft 45 dagen gevangen gezeten om redenen die zij zelf ontkent.
http://maannews.com/eng/ViewDetails.aspx?ID=759436

6 februari 2015:

Weer een groot aantal Palestijnen zonder aanklacht, dus in administratieve hechtenis, gevangen gezet:
http://samidoun.ca/2015/02/24-palestinians-ordered-imprisoned-without-charge-or-trial-under-administrative-detention/

4 februari 2015:

Een proefproject van het Israelische leger om het aantal nachtelijke arrestaties van kinderen drastisch te verminderen, is opgeschort.
http://abu-pessoptimist.blogspot.nl/2015/02/israel-schort-defnitief-programma-op-om.html

7 januari 2015:

Bijna iedere dag wel ontvangen wij berichten over gevangenneming van Palestijnen door het Israëlische leger. Meestal plaatsen wij die niet, omdat we dan aan de gang kunnen blijven. Maar nu toch maar weer eens wel: administratieve hechtenis (zonder aanklacht en dus ook geen process) kan steeds weer verlengd worden.
http://samidoun.ca/2015/01/administrative-detention-without-charge-or-trial-for-khader-adnan-32-more-palestinians/
en
http://samidoun.ca/2015/01/palestinian-girl-malaak-al-khatib-14-detained-for-additional-week-by-israeli-forces/

19 december 2014:

Er zijn ook vrouwelijke Palestijnse gevangenen:
http://samidoun.ca/2014/12/palestinian-women-political-prisoners-in-israeli-jails-resources-and-information/

18 december 2014:

Er gaat een golf van arrestaties zonder aanklacht of beschuldiging door de Palestinse elite.
http://samidoun.ca/2014/12/palestinian-academics-advocates-targeted-for-imprisonment-without-charge-or-trial/
en
https://www.facebook.com/ismpalestine/photos/a.10150180262329145.304534.56674479144/10152702062974145/?type=1&fref=nf

29 oktober 2014:

Van minstens 70 Palestijnse gevangenen staat vast dat ze zijn doodgemarteld. Honderden stierven er tijdens hun gevangenschap in Israelische gevangenissen.
https://www.middleeastmonitor.com/news/middle-east/14957-torture-in-israeli-prisons-200-methods-used-against-palestinian-prisoners

15 oktober 2014:

De golf van arrestaties van Palestijnen door het Israëlische leger in oost Jeruzalem en in de Westbank gaat maar door.
Het is ondoenlijk voor ons om ieder bericht hierover te plaatsen. Maar op http://samidoun.ca vindt u alle gegevens die u zoekt.
Ook over de hongerstakingen in Israëlische gevangenissen en de redenen hiervoor is op deze site veel te lezen.

12 oktober 2014:

In oktober, dus in 12 dagen zijn er weer 83 Palestijnen in administratieve detentie geplaatst (= geen staat van beschuldiging, geen advocaat), waaronder drie democratisch gekozen parlementariërs.
http://samidoun.ca/2014/10/40-administrative-detention-orders-issued-by-occupation-authorities/
en hoe ze worden behandeld:
http://samidoun.ca/2014/10/palestinian-prisoners-subject-to-isolation-violent-raids-in-israeli-prisons/  

4 oktober 2014:

Hoe vinden arrestaties plaats?
http://palsolidarity.org/2014/10/21-palestinians-arrested-in-qarawat-banea-hassan-since-july/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

2 oktober 2014:

Een van de Palestjnse parlementariërs, Ahmad Sa'adat is tot 30 jaar cel veroordeeld om politieke redenen. Intussen heeft hij drie jaar geïsoleerd doorgebracht. En nu is zijn familie voor drie maanden verboden hem te bezoeken. Volgens de P`lestijnen is dit om het verzet te breken.
http://samidoun.ca/2014/10/imprisoned-palestinian-leader-ahmad-saadat-denied-family-visits-for-3-months/

25 juni 2014:

Eindelijk, na 13 jaar, een bezoek aan haar echtgenoot:
http://imeu.org/photo_essay/a-13-year-wait-for-30-minutes-one-womans-struggle

11 juni 2014:

Er is een grote groep hongerstakers tegen de praktijk van administratieve detentie. Een aantal van hen wordt nu gedwongen gevoed.

Hier een aangrijpende brief van deze Palestijnse hongerstakers:
http://electronicintifada.net/blogs/shahd-abusalama/administrative-detainees-hunger-strike-issue-their-will-they-stand-edge-death

2 juni 2014:

Acht Palestijnse jongeren werden ‘s nachts van hun bed gelicht en gevangen genomen zonder aanwijsbare oorzaak.
http://palsolidarity.org/2014/06/eight-shebab-youths-kidnapped-in-asira-al-qibliya/

17 april 2014:

Nederland moet deskundigen en financiële hulp naar Israël sturen om de ernstige mensenrechtenschendingen tegen jaarlijks honderden Palestijnse kinderen te stoppen. Dat zeggen zes Nederlandse wetenschappers die vandaag een rapport aan de Tweede Kamer overhandigen over de arrestatie, detentie en berechting van gemiddeld zevenhonderd Palestijnse kinderen per jaar door de Israëlische autoriteiten.
http://www.metronieuws.nl/nieuws/nederlandse-hulptroepen-tegen-palestijns-kinderleed/SrZndq!36zfuvPB8roqA/

13 februari 2014:

De afgelopen tien jaar zijn zo'n 7000 Palestijnse kinderen in de leeftijd van 12 tot 17 jaar aangehouden, ondervraagd, vervolgd of opsloten binnen het kader van het Israëlische militaire rechtssysteem. Dat is de grootste groep, de jongste was 5 jaar oud. Dit jongetje werd vorig jaar juli gearresteerd door een groep zwaarbewapende soldaten. Hij werd twee uur vastgehouden. Zijn vader werd vastgebonden en geblinddoekt toen hij tussenbeide wilde komen. De reden? Een kolonist had beweerd dat het jochie een steen naar hem had gegooid.

De Australische televisiezender ABC maakte een eigen documentaire over de situatie van de kinderen op de Westelijke Jordaanoever rondom journalist John Lyons en de Australische advocaat Gerard Horton, die zich daar inzet voor een betere behandeling van de Palestijnse jeugd. De documentaire van Four Corners, genaamd Stone Cold Justice, is hier te bekijken.

Het hele artikel staat op: http://www.alexandrina.nl/?p=2833

11 februari 2014:

Weer zijn er 11 Palestijnse politieke gevangenen in hongerstaking gegaan als protest tegen de praktijken van de autoriteiten in de Israëlische gevangenissen, zoals:
•  eenzame opsluiting,
•  weigering voor langere tijd bezoek toe te laten van familie,
•  onthouden van nodige medicamenten,
•  het opnieuw gevangen genomen zijn na de vrijlating in 2011 in ruil voor de Israëlische soldaat uit Gaza:
http://samidoun.ca/2014/02/11-palestinian-prisoners-on-hunger-strike-protesting-prison-abuses/

2 januari 2014:

In Israël en Palestina was het koud in de afgelopen weken. Er lag zelf sneeuw in Bethlehem. Nu zet Israël kinderen in gevangenissen ook ‘s nachts buiten in kooien...
http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/israel-government-tortures-palestinian-children-by-keeping-them-in-cages-human-rights-group-says-9032826.html

30 oktober 2013:
Om aan de onderhandelingstafel te komen hebben de Palestijnen afgedwongen dat 104 gevangen vrij gelaten zullen worden. Inmiddels zijn de eerste 26 inderdaad uit de gevangenis ontslagen. Het gaat om mensen die er al van voor of tijdens de eerste intifada in zaten. Veel Israëli zijn hier niet blij mee: 'zij hebben mensen vermoord.'

september 2013:
Een verslag van haar tijd in een Israëlische gevangenis door een Palestijnse vrouw:
http://samidoun.ca/2013/09/facing-imprisonment-in-israeli-jails-a-palestinian-womans-testimony-by-leena-jawabreh/

3 september 2013:
5068 Palestijnen zitten gevangen in Israëlische gevangenissen, waaronder 13 vrouwen en 195 kinderen (36 onder de 16 jaar)
http://samidoun.ca/2013/09/addameer-5068-palestinian-prisoners-in-occupation-prisons/

On 13 August 2013,
26 prisoners were released as a "good-will" measure in the newest round of negotiations. For more information, please read our latest factsheet here: http://www.addameer.org/etemplate.php?id=631

17 april 2013:
Als teken van verzet tegen de gevangenneming door het Israëlische leger van Palestijnen is een gat geknipt in het hek. Zie hiervoor: http://palsolidarity.org/2013/04/activists-remove-section-of-apartheid-wall-in-solidarity-with-palestinian-prisoners/

4 april 2013:
En hoe het ook gruwelijk mis kan gaan:
http://sabbah.biz/mt/archives/2013/03/04/whitewashing-israeli-murder-by-torture-by-stephen-lendman/#utm_source=Sabbah+Report+Newsletter&utm_campaign=3e75838306-Mailchimp_RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email

6 februari 2013:
Breaking the Silence is een Israëlische organisatie van dienstplichtigen die na hun diensttijd spijt betuigen van wat zij hebben gedaan (hebben moeten doen) tijdens hun diensttijd in de Westbank of de Gazastrook.
Zij hebben nu een boekje uitgegeven met getuigenissen van ex-soldaten over hun 'contacten' met kinderen en jongeren tijdens hun diensttijd. De taal is Engels en het telt ruim 70 pagina's. Maar het is de moeite waard om dit te lezen:
http://www.breakingthesilence.org.il/wp-content/uploads/2012/08/Children_and_Youth_Soldiers_Testimonies_2005_2011_Eng.pdf

28 januari 2013:
Een scherp artikel van Stephen Lendman over de omstandigheden in de Israëlische gevangenissen.
Het lijkt moeilijk om daar weer gezond uit te komen.
Medische verwaarlozing is schering en inslag, helaas.
http://sabbah.biz/mt/archives/2013/01/28/stephen-lendman-medical-negligence-in-israeli-prisons/#utm_source=Sabbah+Report+Newsletter&utm_campaign=7b90c6c0e1-Mailchimp_RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email

16 mei 2012:
Meer dan 1500 van de 5000 gevangen Palestijnen in Israëliche gevangenissen deden mee aan een hongerstaking. Sommige van hen leefden al meer dan 70 dagen zonder voedsel. En enkelen zijn er slecht aan toe.
Maar hun actie heeft succes:

- De hechtenis van gevangenen zonder aanklacht zal niet meer steeds na zes maanden worden verlengd, 

- gevangenen uit de Gazastrook mogen hun familie op bezoek krijgen en 
- Israël beloofde om Palestijnen niet meer in een isoleercel op te sluiten.

Geweldloos verzet werkt soms!!!

4 april 2012:
Een Italiaanse netwerk van organisaties en individuen die zich verenigd hebben voor de strijd tegen de Israëlische militaire bezetting heeft op 4 april 2012 een brief gestuurd aan de minister van buitenlandse Zaken van Italië.
Hierin vragen zij de Israëlische autoriteiten om de levens van twee Palestijnse hongerstakers (Bilal en Diab Thar Lalahleh) te redden.
Deze mannen zijn al 67 dagen in hongerstaking, een gevaarlijk aantal dagen.
Zij doen dit als protest tegen de administratieve detentie van honderden Palestijnen.
Ook protesteren ze tegen de collectieve bestraffingen van de 2500 hongerstakers, zoals lijfstraffen, eenzame opsluiting, ontzeggen van contact met onafhankelijke artsen en de nodige medicijnen. Er zijn nu 2500 hongerstakers. Sommige van hen zitten al 12 jaar gevangen, zonder dat ze de afgelopen vijf jaar hun familie mochten zien. Onder de 4700 gevangenen zijn 8 vrouwen en 190 kinderen, 320 mensen zitten in administratieve detentie, 120 al van voor 1994, 19 in eenzame opsluiting, 1000 hebben medicijnen nodig. Bovendien zijn er 27 gekozen Palestijnse parlementsleden in hechtenis genomen.
Het netwerk vraagt in deze brief om een onderhoud met de minister en kondigde aan dat zij als solidariteit drie dagen in hongerstaking gaan.

2. Een Palestijnse vrouw vertelt.

8 januari 2004 op bezoek bij vrouwen van het vluchtelingenkamp in Jeruzalem:

Het verhaal van een van de vrouwen:
"Ik ben geboren in 1948. Woon dus al mijn hele leven in dit kamp. Ik was een heel serieus meisje, dat goed studeerde en uiteindelijk naar de universiteit kon.
In 1969 werd ik bij een checkpoint gevangen genomen. Ik werd in een kamer gestopt met 8 soldaten die me alsmaar uitlachten en sloegen. Ze zeiden: "Vertel je verhaal." Maar ik wist niet welk verhaal. 
Toen moest ik mijn kleren uitdoen. En ze zeiden: "We maken een foto van je en verspreiden die. Want we weten dat je een prostitue bent."  Mijn voeten waren geboeid en ze sloegen me steeds.


Daarna brachten ze me naar een andere kamer. Daar zaten meer vrouwen, allemaal bont en blauw. Niemand van ons mocht contact met familie of een advocaat.
Ik werd naar een gevangenis in Nablus gebracht, in een cel van 3 x 3, zonder WC, voor 25 vrouwen. Onderweg werd ik alsmaar geslagen.
Ook toen ik naar de rechtbank in Ramallah werd gebracht werd ik steeds geslagen. Normaal doe je daar hooguit een uur over, maar de soldaten zagen kans om er acht uur over te doen. En al die tijd werd ik geslagen. Ik kreeg onderweg geen water en geen eten. (Over het proces en een veroordeling vertelde ze niets.)


In Nablus heb ik twee jaar zonder pen en papier, zonder boeken doorgebracht. Daarna kwam ik vier jaar in Ramallah in een gevangenis voor prostituees en drugscriminelen. Daar waren ook Israëlische criminelen. Er vonden dan ook veel gevechten plaats. De Israëlische gevangenen hadden TV, mochten films kijken, hadden af en toe vrij en mochten bezoek ontvangen. Maar dat was er voor ons, Palestijnse vrouwen, allemaal niet bij."


Na haar vrijlating is ze getrouwd, werd haar man nogal eens vastgezet, soms voor enkele uren, soms voor enkele dagen.
Nu zitten haar zoons van 25 en 16 jaar in de gevangenis. En ze weet niet waarvan ze zijn beschuldigd. Het Rode Kruis wordt niet meer toegelaten en kan al 10 jaar geen dekens en kleren meer brengen naar gevangenen.

3. Interview met de vrouw van een Palestijnse gevangene.

Zij vertelt:
"Ik was net zwanger van onze zesde kind toen Ramadan door de soldaten gevangen werd genomen. Niemand wist waarom. Na drie maanden werden we uit ons huis gezet en dit werd verzegeld. De soldaten hebben een tent voor ons neergezet naast ons huis en lieten ons achter. In die tijd hadden we (3 volwassenen en 5 kinderen) in het vluchtelingenkamp al wel twee echte kamers voor onszelf. De badkamer was buiten. En die luxe waren we nu kwijt. Je weet dat het er aankomt, want ieder gezin van een gevangene overkomt het. Alleen weet je nooit wanneer. Soms komen ze direct de volgende dag, soms duurt het maanden van onzekerheid, maar ze komen wel. Heel vaak wordt het huis helemaal afgebroken. Soms woont er ook nog een andere familie op de eerste verdieping, maar dat doet er niet toe. Als ze het huis willen afbreken kan niets ze stoppen. Maar ons huis werd voorlopig alleen dichtgetimmerd en verzegeld. 
Later hebben we de deur geforceerd en zijn we stiekem weer in ons huis gaan wonen.
Bang  waren we wel."

Waarom gevangen?
"Al die tijd wisten we niet waar Ramadan was en wat er met hem was gebeurd. Pas na lange tijd is het Rode Kruis erachter gekomen dat hij in Nablus in de gevangenis zat en tot 35 jaar veroordeeld was. 35 jaar betekent hier levenslang. Als je 35 jaar krijgt wordt de straf  steeds verlengd en je komt er nooit meer uit. Als reden voor de gevangenneming werd gegeven: veiligheid. Meer weten we niet en meer is er ook niet."

foto Zuzka Boschova

Bezoeken met hindernissen.
"Je moet iedere maand twee keer opnieuw een aanvraag voor bezoek indienen bij het Rode Kruis en blijven navragen of er mogelijk toestemming is verleend. Meestal lukt het niet. Je moet geduld hebben, blijven hopen en wachten.
Het eerste bezoek (na twee jaar) werd aan onze jongste dochter toegewezen. Kleine kinderen krijgen makkelijker toestemming en zij mocht er heen omdat ze haar vader nog nooit gezien had. Ik ben met haar tot de gevangenis meegereisd. Om 4:00 's ochtends naar Ramallah, dan door het checkpoint en dan met de bus van het Rode Kruis met andere bezoekers naar Nablus. Drie uur wachten voor de gevangenis. Dan een lange controleprocedure, dan een bezoek van 20 minuten en een lange reis terug. Eindeloos wachten bij de checkpoints, overstappen bij roadblocks. De hele onderneming kost ons alles bij elkaar een volle dag.

Voor we de volgende toestemming kregen was Ramadan verplaatst naar een andere gevangenis. Maar niemand die je dit doorgeeft. Je blijft je verzoeken indienen. Maanden later probeert het Rode Kruis bij de gevangenis aan te dringen en dan krijgen ze te horen dat de gevangene al geruime tijd niet meer in hun gevangenis verblijft. Nieuwe verblijfplaats onbekend. Het Rode Kruis kan weer gaan zoeken. Tot nu toe hebben de Israëli hem al meerdere keren verplaatst: van Nablus naar Beer Sheva en daarna naar Ashkelon. (De laatste twee zijn Israëische steden). 

Nu Ramadan in Israël zit, is de reis nog langer en is het nog moeilijker om toestemming te krijgen voor een bezoek. 
Het gebeurt soms dat er bij een van de checkpoints de hele bus tegengehouden wordt, zodat je het tijdstip van je bezoek mist.
Het gebeurt ook dat we bij de gevangenis aankomen en na uren wachten ons wordt medegedeeld dat de gevangenis om veiligheidsredenen die dag gesloten is voor bezoek.

Mijn jongste is nu tien jaar en ze heeft haar vader al een paar keer mogen zien. Hij mag nu twee tot drie keer per jaar bezoek ontvangen, maar altijd alleen maar door één persoon tegelijk. We hebben hem na zijn arrestatie, 11 jaar geleden, al allemaal minstens twee keer gezien. Kinderen onder 16 jaar hebben alleen de papieren van de gevangenis nodig voor een bezoek. Vanaf 16 jaar heb je ook nog een speciale toestemming van Israël nodig en dat maakt het nog ingewikkelder.

De persoonlijke controle voor je de gevangenis in mag is zeer vernederend. Alles wordt doorzocht en je mag niets meenemen. Je staat er poedelnaakt en je wordt onderzocht door een gewapende vrouwelijke soldaat. "Veiligheid gaat voor alles." Het is zo vernederend, hoe ze met ons omgaan."
Als ik eenmaal binnen ben heb ik  tussen 15 en 45 minuten de tijd om mijn man te zien. Ik weet nooit hoe veel tijd er is, het kan zonder enige zichtbare reden stopgezet worden. Je zit met heel veel mensen tegelijk in een ruimte. Er is een dikke stalen muur aan een kant met kleine raampjes, net groot genoeg voor je gezicht. Iedereen zit op een krukje voor die muur. Voorbij die muur is er 1 meter lege ruimte en dan staat er een glazen wand.  In die glazen wand zijn kleine praatgaatjes ten hoogte van de kijkgaten in de stalen muur. Achter die glazen wand zitten de gevangenen. Het is een hels kabaal als er tientallen mensen op die manier met elkaar proberen te communiceren. Vaak kan je elkaar niet eens verstaan en dan wil je alleen maar huilen. Aan het begin toen ons jongste dochter nog heel klein was mocht ze soms voor tien minuten bij haar vader. Echt bij hem op schoot."

Het heeft jaren geduurd, voordat de moeder van het gezin erachter kwam, waar haar man gevangen zat. Via het Rode Kruis zijn er toen bezoekmogelijkheden gekomen. Het bleek dat haar man in Nablus (op de Westelijke Jordaanoever) in de gevangenis zat, maar hoewel deze stad hooguit 50 km verderop ligt, kostte een bezoekje van een half uur of drie kwartier een volle dag. 's Morgens vroeg om 4 uur op pad; met 2 verschillende bussen en daar tussenin eindeloos wachten bij de controleposten en overstappen bij wegversperringen; dan nog eens 3 uur wachten bij de gevangenis. Daar werd de vrouw op een vernederende manier lichamelijk onderzocht (ze zou eens iets mee kunnen smokkelen...).

Op een bepaald moment was haar man niet meer in Nablus; ze had daar geen bericht van gekregen en het kostte het Rode Kruis veel tijd om uit te vinden, waarheen hij was overgeplaatst. Hij heeft nu al in twee gevangenissen gezeten in Israël zelf. Daarheen is de reis nog langer en gecompliceerder. Bezoek wordt maar twee of drie maal per jaar toegestaan. Er mag maar één persoon tegelijk naar binnen, zodat er steeds één kind kon gaan, wat natuurlijk op reis vergezeld werd door moeder. Alle kinderen hebben hem in al die jaren minstens (!) twee keer gezien. Onder de zestien jaar kunnen ze met een uitnodiging van de gevangenis naar binnen. Maar boven de 16 heb je ook een speciale toestemming van de staat Israël nodig en dat maakt het extra ingewikkeld. Voordat je op weg kunt gaan   moet je de juiste papieren hebben en als je niet om 2 of 3 uur 's nachts vertrekt, haal je het niet op één dag. En soms lukt het helemaal niet, omdat bij controleposten de bus wordt tegengehouden; dan kan je rechtsomkeert naar huis. Of de gevangenis is plotseling gesloten (uit veiligheidsredenen) en de hele onderneming is weer voor niets.

Tijdens zo'n bezoek zitten de bezoekers voor een kleine opening in een muur, daarachter is een ruimte van enkele meters en daarachter een glazen wand met wat openingen voor geluid. Iedereen schreeuwt tegelijk en je kunt nauwelijks iets horen... Van enige privacy is natuurlijk geen sprake.

Een keer per maand mag er een brief geschreven worden, bestaande uit 4 of 5 zinnen. Natuurlijk wordt zo'n brief gecensureerd en je weet nooit of hij is aangekomen. Het Rode Kruis regelt de post. Het gezin probeerde voor extra voeding te zorgen; ze stuurden regelmatig een pakket met fruit, warme winterkleding en sigaretten. Helaas is dit een jaar of vijf geleden verboden.   Ze mogen wel geld sturen, zodat vader zelf extra voedsel kan kopen in de gevangenis. De Palestijnse Authoriteit zorgt voor een uitkering voor gezinnen, waarvan de vader gevangen zit. Deze is echter minimaal.De moeder heeft altijd bijverdiensten gezocht, maar dit is erg moeilijk; de werkeloosheid is hoog op de Westbank.

Het leven in de gevangenis

"We moesten Ramadan wel blijven onderhouden. Daarvoor kregen we 300 shekel per maand (€ 55) van de Palestijnse Autoriteit, om extra voedsel en kleding voor hem te kunnen kopen, omdat het voedsel in de gevangenis ongezond en ontoereikend is. We kochten fruit en groente voor hem, warme kleding en sigaretten en dat stuurden we op. Maar helaas is dit in 2001 verboden door de regering van Sharon."

Vroeger mocht Ramadan in de gevangenis een paar uur per dag knutselen. Hij maakte bijvoorbeeld een model van de Al Aksa moskee van lucifershoutjes. (Het resultaat staat in de kamer van het gezin). Ook mocht hij wel eens een uurtje in de keuken helpen, maar dat hebben ze nu ook al verboden. Ook sinds 2001 mogen ze helemaal niets meer doen. Hij verveelt zich dan ook vreselijk.

Er is in de gevangenis een  luchtruimte 5x5 meter waar de gevangenen kalm mogen lopen terwijl ze de gehele tijd onafgebroken onder schot gehouden worden door de bewakende soldaten. Van sport komt dan ook weinig terecht.
Wij mogen een keer per maand een briefje schrijven van 4 of 5 zinnen. Het Rode Kruis bezorgt dit. Alles wordt gecensureerd en je weet nooit of zo'n brief aankomt. 
Verder is Ramadan 'redelijk gezond'. Hij probeert toch te blijven bewegen en hij leest veel. Wel heeft hij grote problemen met zijn gebit en daardoor heeft hij permanent pijn. De enige medische zorg die hij hiervoor ontvangt is paracetamol. Het ergste is dat hij daardoor slecht eet.

De broer van Ramadan heeft eerst 1,5 jaar zonder rechtszaak in de gevangenis gezeten. Bij de rechtszaak hebben de familieleden hem voor het eerst weer gezien, maar ze mochten niet laten merken dat ze hem kenden. Geen groet, geen oogcontact, anders zou hij daarna vreselijk in elkaar geslagen worden door de bewakers van de gevangenis. Hij zit nu al 6 jaar maar voorlopig hebben alleen twee dochter één keer toestemming gehad om hem te bezoeken. Zijn moeder, zijn vrouw en zijn overige kinderen mochten hem nog nooit bezoeken."

knutselwerk van Ramadan, foto Zuzka Boschova

4. Kinderen in de gevangenis.

Israël mishandelt en martelt Palestijnse kinderen:
Defence for Children International (DCI) is een onderzoeksinstituut dat de rechten van kinderen onderzoekt in vele landen. Deze niet-gouvernementele organisatie is in 1979 opgericht en toetst de situatie van kinderen aan de Verklaring van de Rechten van het Kind die door de Verenigde Naties is opgesteld. Sinds 1992 is er een afdeling Palestina opgericht. Deze afdeling geeft gratis juridische bijstand, verzamelt verklaringen, doet research en stelt steeds opnieuw de rechten van kinderen aan de orde.

Onlangs publiceerde DCI-Palestine een uitgebreid onderzoeksrapport, waarin beschreven wordt hoe Palestijnse kinderen mishandeld worden door het Israëlische leger en door andere Israëlische autoriteiten.   Het rapport verscheen enkele dagen nadat er een artikel was verschenen in The Independent Newspaper, waarin twee Israëlische soldaten in detail vertellen over allerlei incidenten. De soldaten misdragen zich soms gewoon uit verveling of uit vermoeidheid, omdat ze 10 uur lang ergens op wacht moeten staan. Kinderen zijn voor hun een gemakkelijke 'prooi' om hun lamlendigheid op bot te vieren. Ze worden opgepakt terwijl ze ergens aan het spelen zijn, of betrokken zijn bij de beslaglegging op land of huizen.

De meeste kinderen worden gearresteerd   door zwaar bewapende soldaten in dorpjes die vlakbij de Muur liggen of bij de illegale nederzettingen van Joodse kolonisten. De kinderen worden vastgebonden, met de dood bedreigd, geslagen en vernederd, net zo lang tot ze allerlei bekentenissen doen. De kinderen moeten soms papieren ondertekenen die gesteld zijn in het Hebreeuws, een taal die zij niet spreken en ook niet kunnen lezen.   Van deze 'bekentenissen' wordt geen video-opname of verslag gemaakt, zoals wel vereist is onder de Israëlische wet.

Kinderen vanaf hun 16 de jaar worden behandeld als volwassenen en moeten terecht staan in Israëlische militaire rechtbanken. Ze worden niet op borgtocht vrijgelaten. In 95% van de gevallen worden de kinderen schuldig verklaard, of de aanklacht nu wel of niet klopt. Veel kinderen kunnen geen familiebezoek krijgen tijdens hun gevangenisperiode; ook krijgen ze maar beperkte schoolmogelijkheden.

Het rapport beschrijft in detail allerlei voorbeelden van marteling end heeft vele gevallen bestudeerd. Uitgebreide verklaringen van kinderen zijn in het rapport opgenomen. Helaas is er weinig uitzicht op verbetering van deze praktijken.  

januari 2005:
Khaled Quzmar is advocaat bij het Defence for Children International in Ramallah.
Hij werkt voor Palestijnse kinderen tussen 12 en 18 jaar in Israëlische gevangenissen op Palestijns grondgebied. Omdat het heel moeilijk is om van Ramallah naar Jenin of het Erez checkpoint bij de Gazastrook te reizen voor rechtzaken, werkt hij samen met advocaten daar. 
Er zitten op het ogenblik 350 kinderen tussen 15 en 17 jaar in Israëlische gevangenissen en 7 kinderen van 12 jaar. Al deze kinderen worden  net zo behandeld als de volwassenen. Maar, omdat kinderen niet gemakkelijk hun woordje doen, worden ze veel geslagen. De meeste kinderen zijn midden in de nacht van hun bed gelicht en gearresteerd zonder nadere ondervraging. Ze hebben daarom veel last van angsten en trauma's. Bijna altijd wordt als reden voor de arrestatie opgegeven: stenen gooien.

De gevangenen vallen onder Israëlisch militair recht. De uitspraken zijn zo goed als altijd: schuldig. Slechts 2 van de 400 kinderen zijn in de laatste paar jaar onschuldig bevonden. Bij een normale rechtbank zou 95% van deze kinderen vrij zijn gesproken. Ook mogen er bij de ondervragingen door de militaire rechtbanken geen ouders of advocaat aanwezig zijn. Het is bekend dat er tijdens de ondervraging veel druk en geweld wordt gebruikt naar de kinderen toe. Er wordt met messen in armen gekerfd, er worden sigaretten uitgedrukt op het lichaam. De kinderen, die niet iets 'bekennen', komen in een cel samen met iemand die samenwerkt met de Israëli. Deze probeert een bekentenis uit hen te krijgen.

Khaled Quzmar vertelde: "Een jongen van 15 wilde zijn vader bezoeken, die in de gevangenis zit.  Hij kreeg geen toestemming. Toen hij slim dacht te zijn en met stenen ging gooien om gearresteerd te worden om zo bij zijn vader in de gevangenis te komen, kwam hij helaas bedrogen uit: nu zit hij wel gevangen, maar op een andere plaats, niet bij zijn vader."

Vaak komen kinderen in gewone Israëlische gevangenissen. Dan zitten ze weliswaar tussen Israëlische criminelen, maar ze hebben het beter. Ze mogen bezoek ontvangen (maar dat bezoek krijgt bijna nooit toestemming om naar Israël te reizen) en bellen met hun advocaat. Meestal hoeven deze kinderen ook slechts 2/3 deel van hun straf uit te zitten.

Palestijnse jongens (het zijn bijna nooit meisjes) kunnen niets anders doen dan stenen gooien naar Israëlische soldaten om hun frustratie kwijt te raken. Soms worden ze direct opgepakt,  maar ook worden ze vaak gefilmd door bewakingscamera's en later van hun bed gelicht.

Tijdens de arrestatie slaan de soldaten er al flink op los, maar de eerste twee dagen na de arrestatie zijn het ergst. Dan vinden de verhoren plaats en dat houdt niet op tot er een bekentenis is. De ondervragers slaan en schoppen altijd, soms tot bloedens toe, maar ook binden ze de jongens vast met hun handen achter hun rug. Die trekken ze dan aan een touw omhoog, zodat het hoofd naar beneden gaat. Dit is marteling zeggen de internationale regels. De bedreigingen dat er iets met hun familie zal gebeuren als de jongens niet meewerken zorgen voor een grote psychische druk.

De Israëli geven een in het Hebreeuws geschreven verklaring aan het murw geslagen kind en zeggen: "Als je dit ondertekent, dan mag je naar huis". Alle kinderen tekenen, ook al weten ze niet wat er staat, omdat ze geen Hebreeuws kunnen lezen.

Een militaire rechtbank, die werkt volgens regels die het Israëlische leger heeft gemaakt, veroordeelt het kind tot wel negen maanden gevangenis, alleen maar voor het gooien stenen. De advocaat kan bijna niets doen, soms kan hij de straf iets verminderen. De familie mag het proces bijwonen, maar op een afstand: ze mogen het kind niet spreken of aanraken. Volgens de Israëlische militaire regels mogen kinderen van 14 worden opgepakt en opgesloten. Jongeren van 16 worden beschouwd als volwassenen.

Veel jongens moeten hun straf uitzitten in een gevangenis in Israël. Het is volgens het internationale verdrag 'De vierde Conventie van Geneve' verboden om gevangenen uit hun land weg te halen. Familieleden kunnen maar heel weinig op bezoek komen, want ze krijgen meestal geen toestemming om naar Israël te reizen. Een jongen van 14 kreeg maar drie keer familiebezoek tijdens de 15 maanden die hij gevangen zat. Hij had bekend dat hij met stenen had gegooid, maar in de Hebreeuwse verklaring stond dat hij ook een Moletov cocktail had gegooid, wat niet waar was.

In de gevangenissen is de behandeling van de gevangen jongens niet volgens de regels van het Verdrag van de Rechten van het Kind, dat overigens wel door Israël is ondertekend. Het eten is slecht van kwaliteit en te weinig. Ze krijgen geen of weinig onderwijs. Er is geen gelegenheid tot sporten en zelfs het luchten is vaak beperkt.

Elk kind krijgt ook nog een geldboete. Als de ouders die niet kunnen betalen, blijft de zoon nog twee maanden langer in de gevangenis zitten. Daarnaast heeft elke jongen na zijn vrijlating nog een voorwaardelijke straf boven zijn hoofd hangen: als hij iets doet wat de Israëli niet bevalt, kan hij zonder proces weer worden opgesloten. Dit geeft een zware druk op de jongens, maar psychologische begeleiding is er meestal niet.

25 augustus 2014:

Over de situatie van Palestijnse kinderen in een Israëlische gevangenis: http://samidoun.ca/2014/08/palestinian-child-prisoners-raided-searched-and-denied-needed-study-tools/

 

en hier (27 juni 2014) is het rapport van de multidisciplinaire expertgroep over de behandeling van Palestijnse kinderen in Inraëlische militaire detentie:
http://decoalitie.files.wordpress.com/2014/04/rapport-palestijnse-kinderen-en-militaire-detentie.pdf

25 mei 2014:

http://sabbah.biz/mt/archives/2014/05/25/terrorizing-palestinian-children/#utm_source=Sabbah+Report+Newsletter&utm_campaign=b957aa7f43-Mailchimp_RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email&utm_term=0_b25ea89f16-b957aa7f43-414488809

Steeds meer kinderen worden o.a. bij Hebron vastgezet: http://www.cpt.org/cptnet/2013/04/11/al-khalil-hebron-new-report-documents-loss-childhood

23 april 2014:

Hoe het International Solidarity Movement zich verzet in Hebron tegen de gevangenneming van een jongetje van zes jaar oud. Het is niet een vrolijk filmpje.
http://mondoweiss.net/2014/04/israeli-soldiers-school.htm

17 april 2014:

Organisaties roepen Nederlandse regering op toe te zien op naleving VN-Kinderrechtenverdrag door Israël
http://www.eajg.nl/node/691

2 maart 2014:

http://sabbah.biz/mt/archives/2014/03/02/183-palestinian-kids-israeli-detention/#utm_source=Sabbah+Report+Newsletter&utm_campaign=a5f29bb803-Mailchimp_RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email&utm_term=0_b25ea89f16-a5f29bb803-414488809

Zie ook www.talliq.nl

Een uitgebreid rapport over de situatie van kinderen in Israëlische gevangenissen: http://www.unicef.org/oPt/UNICEF_oPt_Children_in_Israeli_Military_Detention_Observations_and_Recommendations_-_6_March_2013.pdf

5. De situatie van gevangenen tot nu (2014) toe

Eigenlijk is die niet anders dan het was hiervoor.

24 mei 2014:

Hoe het er in de gevangenis aan toe gaat. Een dagboek verslag van een vrouwelijke gevangene.
http://mondoweiss.net/2014/05/cockroaches-barghoutis-palestinian.html

Nog steeds worden er regelmatig jonge mannen opgepakt, meestal in de nacht, en zonder vorm van protest opgesloten in administratieve detentie. Dat betekent dat ze de eerste drie maanden niet hun familie mogen zien, maar ook niet een advocaat. Deze arrestaties vnden plaats op grond van wat Israël 'veiligheidsoverwegingen' noemt.

De administratieve hechtenis (zonder aanklacht en zonder rechtzaak) van schrijver en filosoof Ahmed Qatameshis voor de vierde keer verlengd. Hij is voor de tweede maal gearresteerd op 21 april 2011.
http://samidoun.ca/2012/09/palestinian-writer-ahmad-qatameshs-administrative-detention-renewed-for-fourth-time/

Helaas arresteert Israël opnieuw Palestijnen die in oktober 2011 uitgeruild werden met de Israëlische soldaat Gilad Shalit. Naar ons idee houdt Israël zich op deze manier niet aan de afspraken. Deze handelwijze getuigt zeker niet van een hoogstaande moraal. Zo is Hana Shalabi (30 jaar) op 18 oktober na 25 maanden gevangenschap in administratieve detentie vrij gelaten, maar op 18 februari weer gevangen genomen. Zij is onmiddellijk begonnen aan een hongerstaking:

Bericht van Amnesty International eind maart 2012:
Hana Shalabi is in hongerstaking gegaan, omdat ze gefoulleerd is door een mannelijk soldaat. Dat is in strijd met alle internationale afspraken, waar ook Israël zich aan heeft gebonden. Zij was na 25 maanden gevangenschap in administratieve detentie vrijgelaten in oktober 2011, maar op 18 februari 2012 weer gevangen genomen, omdat ze een gevaar zou zijn voor de veiligheid van Israël. Maar ze is in administratieve detentie. Dat betekent dat er tegen haar geen aanklacht is ingediend en dat er geen proces zal komen. Na 40 dagen geen voedsel is zij eind maart 2012 voor drie jaar gedeporteerd naar de Strook van Gaza. Volgens Palestijnse mensenrechtenorganisaties is zij 'vrij' gelaten om haar hongerstaking te breken. De Israëlische autoriteiten zijn bang dat zij zou overlijden.

Voordat ze werd weggebracht mochten er geen artsen en geen advocaten contact met haar hebben. Ook mocht zij niet afscheid nemen van haar familie (ze komt uit Jenin)
Volgens artikel 49 van de Vierde Confentie van Genève is het deporteren van mensen uit bezet gebied verboden.

Ook Khader Adnan heeft uit protest tegen de situatie in de gevangenissen en gevangenneming zonder aanklacht 66 dagen een hongerstaking volgehouden. Na een deal met de Israëlische autoriteiten is hij nu (25 februari 2012) gestopt. Hij is er slecht aan toe, maar heeft zo wel de situatie van de Palestijnse gevangenen internationaal op de kaart gezet.

EN:

Detainees in Israeli jails announce strike action 
Published Sunday 26/02/2012 (updated) 27/02/2012 22:02

BETHLEHEM (Ma'an) -- Detainees in Israeli jails on Sunday announced a series of measures to undertake strike action in protest against the practice of administrative detention, the Ministry of Prisoner Affairs said. 

A report produced by the ministry said that prisoners in Nafha, Ramon, Ofer and Eshel jails would initiate a hunger strike one day a week until March. 13. 

From March 14, prisoners said that they would escalate their hunger strike to two days a week, and combine it with a campaign of sending letters to Israeli officials. 

Prisoners reportedly said that they would use other methods, such as refusing all meals, letters to officials and banging on windows, to escalate their campaign. 

On April 14, all detainees in Israeli jails would be encouraged to undertake a hunger strike, the report said. 

There are an estimated 307 Palestinians in Israeli administrative detention -- held without charge -- in Israeli jails. 

Around 40 percent of Palestinian men living in the occupied territories have been detained by Israel at some point in their lives.