Palestina-Israël.info
         
 

 

 

GESCHIEDENIS

1967, een aangrijpend jaar

Wat je hier kunt lezen:

1.Inleiding
2. Zesdaagse oorlog van juni 1967
3. Reactie van de VN

4. Reactie van de Palestijnen
5. Een artikel van Uri Avneri
6. Hoe Ben Goerion de toekomst na 1967 zag: een apartheidsstaat.

Maar eerst dit:

2 juni 2017:

Een week na het einde van de Zesdaagse Oorlog (5-10 juni 1967) – het begin van de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden – nam een groep kibboetsbewoners onder leiding van Amos Oz en editor Avraham Shapira openhartige gesprekken op met teruggekeerde soldaten. De onthullende opnames over hun ervaringen, die direct werden gecensureerd door het Israëlische leger, zijn hier te horen.
http://stopdebezetting.org/?p=924e

2 februari 2015:

Persoonlijke verhalen van oud-soldaten geven een ander beeld van de  ‘overwinning' van Jeruzalem in 1967.
http://www.haaretz.com/jewish-world/jewish-world-features/1.640216?utm_source=Facebook&utm_campaign=Echobox&utm_medium=Social

26 juli 2014:

Waarom die harde Israëlische actie in de Gazastrook? Vanwege de Palestijnse raketbeschietingen op Israël? Of heeft Israël andere beweegredenen? En waarom schiet Hamas raketten af? Een terreurdaad van fundamentalisten? Of zijn er diepere oorzaken? Hoe is het conflict tussen Israëli's en Palestijnen begonnen? Hoe staat het met het vredesproces? Is er een oplossing?
Lucas Catherine en Charles Ducal schreven een boek over het ontstaan en de groei van de apartheid zoals die in Israël vorm heeft gekregen.
'Gaza. Geschiedenis van de Palestijnse tragedie' (EPO, 2009) isbn: 9789064451331 · 2009 · paperback (12,5 x 20 cm) - 168p. · prijs: € 15.00

En:

Een lezing van Miko Peled, een joodse Israëli, zoon van een generaal, waarin hij heel duidelijk stelling neemt tegen het zionisme en de bezetting van de Westbank en de Gazastrook. Een lezing in oktober 2012 in Seattle, waarin hij mythen over het ontstaan van Israel ontmaskert en het meten met twee maten aan de kaak stelt:
http://www.youtube.com/watch?v=TOaxAckFCuQ.
Miko Peled schreef een boek: The General's Son

EN:

Juni 2014:

Over de tien mythes over het Palestijns-Israëlische probleem:
http://www.foreignpolicyjournal.com/2010/06/17/top-ten-myths-about-the-israeli-palestinian-conflict/?utm_source=Foreign+Policy+Journal+Newsletter&utm_campaign=c0da046c41-

EN:

Een prachtig, redelijk beknopt overzicht van de geschiedenis van het gebied en de strijd van joden, later Israëli, en de Palestijnen tot aan 2011:
http://www.stopdebezetting.com/wereldpers/een-beknopte-geschiedenis-van-het-israelisch-palestijns-conflict.html

Ook deze site met verschillende visies op Sharon (11 januari 2014) geeft ook idee van de geschiedenis van Israël: http://nieuws.thepostonline.nl/2014/01/11/sharon-overleden/

Enkele jaartallen:

1959 - Palestijnse verzets- en/of bevrijdingsorganisatie opgericht (o.a. door Yasser Arafat).
1964 -  de PLO (Palestinian Liberation Organisation) officieel geïnstalleerd, onder voorzitterschap van Yasser Arafat.
1967 - Zesdaagse oorlog (juni '67).
1967 - Israël begint met de nederzettingenpolitiek op de bezette Westbank en in de Gazastrook.
1967 - VN-resolutie 242 wordt aangenomen (o.a. over die nederzettingenpolitiek in de bezette gebieden en het vluchtelingenvraagstuk).

Affiche van de Palestijnse commandobeweging Al Fatah.     
                                    Uit: De twintigste eeuw, L. Mulder en A. Doedens                                          

De Engelse journalist David Hirst beschrijft in zijn boek The Gun and the Olive Branch hoe eind 1959 een wat slordig en obscuur blaadje zijn weg begon te vinden in de Arabische wereld. Het heette: 'Ons Palestina' en de lezers werden aangeduid als 'de kinderen van de catastrofe'. (Zie ook onder Palestijnen in Israël.) Het bleek het maandelijks orgaan te zijn van een organisatie die zichzelf 'Harakah al-Tahriri al-Filistini' noemde. In omgekeerde volgorde vormen de beginletters een inmiddels wereldwijd bekend woord: Fatah. Eén van de oprichters was Yasser Arafat. De inhoud van 'Ons Palestina' weerspiegelde de toegenomen frustraties, bitterheid, woede en haat van de Palestijnse diaspora. Het stelde zich tot doel het 'slapend verzet' wakker te schudden en sprak veel en vaak over de bevrijding en vernietiging van de zionistische staat, d.w.z. Israël.

De organisatie van Arafat begon langzaam aan meer aanhang te krijgen. Tot grote verontrusting van de Arabische regimes, die bang waren de controle over de Palestijnen te verliezen. Hun antwoord was de oprichting van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie, de PLO. (PLO staat voor Palestinian Liberation Organisation, ofwel de Palestijnse Bevrijdings Organisatie.)   Officieel werd de PLO geïnstalleerd in 1965, met een nationale raad waarin uitsluitend door de Arabische regimes uitgekozen Palestijnse notabelen zaten. Terzelfder tijd was Fatah omgevormd tot een kleine guerrillaorganisatie, die twee doelen had: op de eerste plaats natuurlijk de bevrijding van Palestijns gebied (en stichting van een nationale Palestijnse staat). Onlosmakelijk daarmee verbonden was het tweede doel: de vernietiging van Israël.

Deze tekening kwam voor op een Arabische affiche uit 1967
en propageert de vernietiging van Israël.
Uit: De twintigste eeuw, L. Mulder en A. Doedens
    

 

 2.  Zesdaagse Oorlog van juni 1967

In 1967 brak er opnieuw een oorlog uit tussen Israël en de omringende Arabische staten. Israël deelde in dit geval de eerste klap uit, en noemde het een preventieve oorlog. De redenen waren dat vooral de Syriërs en Egyptenaren in de jaren die sinds '56 verstreken waren, zich tot de tanden toe bewapend hadden en steeds krijgshaftiger taal uitsloegen. De Mossad (de Israëlische geheime dienst) had aanwijzingen dat de Arabische buurlanden binnenkort zouden aanvallen. Bovendien had Egypte opnieuw de Straat van Tiran, de toegangszeeweg naar Eilat, afgesloten. Onder het mom 'de eerste klap is een daalder waard' vielen de Israëli zelf aan.

Ondanks alle krijgshaftige woorden leden de Arabische legers een verpletterende nederlaag. In zes dagen waren de Egyptenaren, Syriërs en Jordaniërs compleet verslagen. Het resultaat was een enorme gebiedsuitbreiding voor Israël (veiliger grenzen, zeiden ze zelf). Op Egypte werd de Gazastrook en de Sinaï veroverd, op Jordanië de westelijke Jordaanoever (de Westbank) en Oost-Jeruzalem en op Syrië een flink deel van de Golanhoogte.

Een Arabische overwinning op Israël en daarmee de terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen naar de Palestijnse gebieden leek verder weg dan ooit. Wanhoop maakte zich van vele vluchtelingen meester en dat leidde tot een sterke radicalisering.

 

3.  Reactie van de VN

In de jaren na de overwinning van 1967 begon Israël in hoog tempo met de bouw van nederzettingen op de Westbank en in de Gazastrook. In die bezette gebieden vestigden zich al snel tienduizenden, later zelfs honderdduizenden joodse kolonisten. Met die erfenis zitten Israël en de Palestijnse Autoriteit tot op de dag van vandaag opgescheept. Al snel na de overwinning van Israël werd in de Veiligheidsraad van de VN een besluit over de nieuw ontstane situatie aangenomen: Resolutie 242 Hieronder staat de zeer omstreden resolutie, vooral vanwege het woordje 'de', dat in 1a (zie hieronder) wel of niet voor 'gebieden' zou moeten staan.                                                                                         

De Veiligheidsraad

1.    bevestigt dat de verwezenlijking van de beginselen van het Handvest van de VN vereist de vestiging van een rechtskundige en duurzame vrede in het Midden-Oosten die moet inhouden de toepassing van de volgende beginselen:

       a.  Terugtrekking van Israëlische strijdkrachten uit (de) gebieden die bezet zijn tijdens het jongste conflict (Er is een verschil tussen de Franse tekst en de Engelse tekst van resolutie 242 In de Franse versie staat 'de gebieden'; in de Engelse versie staat kortweg 'gebieden' (dus zonder voorafgaand 'de'). Dat ene woordje 'de' bleek tot enorme interpretatieverschillen aanleiding te kunnen geven.)

       b.  Beëindiging van alle aanspraken op belligerentie en alle daden van belligerentie (Belligerentie = oorlogvoering) , erkenning van de soevereiniteit, territoriale integriteit en politieke onafhankelijkheid van alle staten in het betrokken gebied, en hun recht om in vrede te leven binnen veilige en erkende grenzen, vrij van bedreigingen of daden van geweld.

2.    bevestigt de noodzakelijkheid van:

       a.  De gegarandeerde vrijheid van scheepvaart door internationale  waterwegen in het betrokken gebied.
       b.  Het tot stand brengen van een rechtvaardige regeling van het vluchtelingenvraagstuk.
       c.  De garantie van de territoriale onschendbaarheid en politieke onafhankelijkheid van iedere staat in het betrokken gebied door maatregelen die onder meer             inhouden het vestigen van gedemilitariseerde zones.

4. Reactie van de Palestijnen

Voor de Palestijnse verzetsbeweging was de conclusie uit de Zesdaagse Oorlog dat de strijd in principe een zaak van eigen verantwoordelijkheid zou zijn en dat in laatste instantie het lot der Palestijnen aan geen der Arabische regeringen kon worden toevertrouwd.

Er volgde een periode van groeiend zelfbewustzijn van de fedajien (verzetstrijders van de PLO en Al Fatah), waarin zij zelfstandig tot acties tegen Israël overgingen, zich daarmee een grote populariteit verwervend in de Arabische wereld. Jordanië was hierbij een ideale operatiebasis door het grote aantal daar wonende Palestijnen.

 Zie ook:

http://www.palestina-komitee.nl/voor_beginners   en download: Palestina Israel de belangrijkste feiten

5.  Een artikel van Uri Avneri

uri Avneri is een Israëische journalist die bijna de hele geschiedenis van de staat Israël heeft meegemaakt. Hij is één van de oud-gedienden en gezaghebbenden van de vredesbeweging in Israël geworden.

Het artikel is in het Engels, maar geeft een mooie weergave van de beleving van de geschiedenis.

http://www.vredessite.nl/andernieuws/2012/week50/11-30-palestine-bid.html

6. Hoe Ben Goerion de toekomst na 1967 zag: een apartheidsstaat.

7 mei 2014:

Een lang, maar interessant artikel over hoe Ben Goerion aankeek tegen de ontwikkelingen in Israël, zoals die zich nu voltrekken. Daarin voorspelde hij al het ontstaan van Israel als een Apartheidsstaat.

“Israel better rid itself of the territories (grabbed in 1967) and their Arab populatieons as soon as possible. If it does not Israel will become an Apartheid state. Demography is a greater danger than not having the territorial depth the right wing is always claiming Israel needs to defend itself.”

http://sabbah.biz/mt/archives/2014/05/07/deceptive-route-one-state-jewish-state/