Palestina-Israël.info
         
 

 

 

DAGELIJKS LEVEN

Het leven in Israël

Wat u hier kunt lezen:

1. Inleiding 

2. De Israëlische samenleving 

3. De religie 

4. De economie 

5. De media
6. Hoe is het voor Palestijnen om in Israël te leven?
7. Het kan ook samen

De Bedouïnen

8. Grond en olijfbomen
9. het Prawerplan

Maar eerst dit:

Hier een artikel dat een inzicht geeft over het verloop van de Israëlische politiek tot nu (2013) toe:
http://www.ameinu.net/blog/current-issues/the-gatekeepers-and-the-zionist-dream/

EN

2011, maar nog zeer actueel:
http://www.docjazz.com/index.php/blog/161-what-they-told-the-palestinian
Hoe praten Israëlis over Palestijnen en hoe denken Palestijnen over zichzelf? Enkele berichten:

Enkele berichten:

6 april 2017:

Volgens twee oud-leiders van de Shin Beth (Israëlische inlichtingendienst) wordt de situatie in Israël er niet beter op. https://www.theguardian.com/world/2017/apr/06/former-israeli-security-chiefs-warn-of-tyranny?utm_content=buffera741d&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

13 februari 2017:

Over de situatie voor Palestijnse inwoners van Israël: http://www.docp.nl/het-racisme-in-israel-zelf/

1 december 2016:

Voor Palestijnen in Israël blijft dat land een land met een geheime dienst.
http://972mag.com/for-palestinian-citizens-israel-was-and-remains-a-shin-bet-state/123441/

16 november 2016:

Steeds vaker komen dit soort berichten vrij: Weer twee vrouwelijke dienstweigeraars, die naar de gevangenis moeten: http://972mag.com/two-new-army-refuseniks-expected-to-face-israeli-military-prison/123192/

4 juli 2016:

Vrouwelijke dienstweigeraar wordt op aandringen van advocaten vervroegd vrij gelaten.
http://972mag.com/israeli-jurists-to-idf-release-conscientious-objector-tair-kaminer/120421/

5 mei 2016:

Dienstweigeren in Israël heeft grote gevolgen: http://www.eajg.nl/node/881

30 maart 2016:

Over de tragische veerkracht van de niet-erkende Arabische dorpen in Israël.
http://972mag.com/the-tragic-resilience-of-israels-unrecognized-arab-villages/118245/

7 maart 2016:

Ethiopische Israëli lijden zwaar onder discriminatie. http://972mag.com/a-long-time-coming-why-ethiopian-israelis-are-protesting/117606/

1 maart 2016:

Een Israëlische gewetensbezwaarde dienstweigeraar moet voor de derde keer 20 (sommige keren moet men 30) dagen de gevangenis in.
http://972mag.com/israeli-conscientious-objector-sentenced-to-third-stint-in-jail/117511/

20 februari 2016:

Het leven voor Palestijnen die in Israël leven kent zijn beperkingen: http://972mag.com/from-haifa-to-beirut-48-palestinians-challenge-regional-isolation/117210/

14 februari 2016:

Hoe Israël de democratie verdedigt: http://www.aljazeera.com/indepth/opinion/2016/02/israel-defend-democracy-knesset-members-palestinians-160214094237757.html?utm_source=Al+Jazeera+English+Newsletter+%7C+Weekly&utm_campaign=816559c23c-weekly_newsletter&utm_medium=email&utm_term=0_e427298a68-816559c23c-223168077

17 februari 2016:

Valt kritiek op Israël nog onder de vrijheid van meningsuiting?
http://www.docp.nl/valt-israelkritiek-onder-vrijheid-van-meningsuiting/

5 februari 2016:

Dienstweigeraars in Israël gaan de gevangenis in: http://vredessite.nl/nieuws/israel_960.html

23 januari 2016:

Vrijheid van meningsuiting is in de enige democratie in het Midden-Oosten onmogelijk: http://972mag.com/its-open-season-on-anyone-opposing-the-occupation/116184/

27 september 2015:

Het Israëlische leger werkt nauw samen met de scholen: Israëlische leerlingen worden opgevoed tot geode soldaten, in plaats van geode burgers.
http://www.middleeasteye.net/news/israel-s-army-and-schools-work-hand-hand-say-teachers-201601890

1 juli 2015:

Israëlische politie en personeel van de ‘Israël Land Administration' drongen een katholieke kerk binnen en confisceerden alles wat daar in stond.
http://www.imemc.org/article/72120

3 juni 2015:

Een toeristische strandlocatie verbergt een plaats van massamoord in Israël.
https://electronicintifada.net/content/sunbathing-crime-scene-israeli-resort-covers-massacre/14574

24 mei 2015:

Een Israëlische soldaat wordt gevangen gezet vanwege zijn kritiek op de bezetting.
http://mondoweiss.net/2015/05/imprison-criticizing-occupation

3 mei 2015:

Racisme in Israël???
http://972mag.com/ethiopian-israelis-protest-against-police-violence-is-met-with-police-violence/106280/

28 januari 2015:

Hoe scheef de verhouding is van de vergoeding voor joodse en arabische studenten:
https://www.middleeastmonitor.com/news/middle-east/16619-israeli-students-receive-10-times-higher-funding-than-arabs

30 januari 2015:

Israëlische filmmakers die zich Palestijn noemen krijgen geen subsidie voor hun werk.
http://electronicintifada.net/blogs/sarah-irving/israels-movie-funders-ban-recipients-calling-themselves-palestinian

16 december 2014:

Zo probeert israël ook van binnenuit de ergste vormen van extremisme tegen te gaan:
http://abu-pessoptimist.blogspot.nl/2014/12/israelische-politie-arresteert-na.html?utm_content=buffer822c4&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

17 oktober 2014:

Maandelijks gaan leden van Breaking the silence, ex-soldaten die niet meer in het Israëlische leger willen dienen vanwege de bezetting, excursies organiseren om belangstellende Israëli de gevolgen van de besetting te laten zien:
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.843602462328665.1073741836.163056727049912&type=1&utm_source=Breaking+the+Silence+Newsletter&utm_campaign=51f960a345-October_at_Breaking_the_Silence10_30_2014&utm_medium=email&utm_term=0_a7a5c12f9a-51f960a345-211210241

17 oktober 2014:

Verzet van joodse Israëli tegen de bezetting van de Westbank met alle ellende voor de Palestijnen die daarbij hoort.
http://www.youtube.com/watch?v=oJPhBn7AjbE&feature=youtu.be

6 oktober 2014:

Op 29 september vonden we dit bericht
Joodse inwoners van Israël protesteerden tegen de (wat zij noemen) genocide onder andere bij het holocaust museum Yad Vashem:
http://palsolidarity.org/2014/09/jews-against-genocide-blood-bucket-challenge-at-yad-vashem/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

 

1. Inleiding

Zowel joden als Palestijnen ervaren een eeuwenlange verbondenheid met het land Israël/Palestina. Deze verbondenheid is terug te vinden in religieuze en culturele uitingen en vormt een belangrijk onderdeel van de identiteit van zowel Palestijnen als Joden (vergelijk de cartoon op het voorblad). In de heilige schriften van alledrie de wereldgodsdiensten Jodendom, Christendom en Islam vind je teksten over de heilige stad Jeruzalem en het heilige land. Bovendien hebben alledrie de godsdiensten dezelfde stamvader: Abraham/Ibrahim

Beide groepen, joden en Palestijnen, kennen een rijke traditie aan (religieuze) feesten. De liefde voor het land (de grond, de natuur) komt tot uitdrukking in allerlei rituelen.

Tegelijkertijd zijn Israëli en Palestijnen intern helemaal niet homogeen. Binnen beide groepen bestaat een grote verscheidenheid aan religieuze, maatschappelijke en culturele achtergronden.

2. De Israëlische samenleving

De moderne Israëlische samenleving bestaat uit een lappendeken van mensen met uiteenlopende etnische, religieuze en sociaal culturele achtergronden. Van de 6,4 miljoen mensen is 78,1% joods, 15,1% moslim, 2,1% christen, 1,6% Druzen en 3,1% is niet geclassificeerd.   De staat Israël is opgericht in 1948, de Israëlische samenleving is dus een jonge en dynamische samenleving, gebaseerd op eeuwenoude joodse wortels.

Israël is een immigratieland. Iedere jood mag in Israël komen wonen. Dit is vastgelegd in de Wet op de Terugkeer. Zodoende is Israël een multicultureel land. Van de joodse bevolking is ongeveer de helft in Israël geboren. (2004) In de afgelopen 10 jaar zijn er ongeveer 1 miljoen immigranten gekomen. Ondertussen is het kustgebied van Israël één van de dichtstbevolkte ter wereld. Waar komen al die joodse migranten vandaan?

Tot de jaren '80 bestond de Israëlische bevolking voornamelijk uit twee groepen: de Askenaziem en de Sefardiem . De Askenaziem zijn de Joden afkomstig uit Europa, Rusland en de VS. Deze groep bestond uit holocaust overlevenden en vroege Zionistische pioniers. (zie Geschiedenis/voor 1948, par. 2) Zij waren de grondleggers van het Zionisme en betrokken bij de oprichting van de staat Israël. Zij overheersten vanaf het begin het politieke en maatschappelijke leven. Een groot deel van de Askenaziem hield (houdt) er socialistische denkbeelden op na. De Sefardiem zijn de joden die in de 15e eeuw uit Spanje vluchtten voor de inquisitie en voor een groot deel in Arabische landen terechtkwamen. Zij kwamen in de jaren '50 en '60 naar Israël vanuit Arabische landen, zoals Irak, Jemen, Marokko en Tunesië. Na de stichting van de staat Israël en de oorlogen die volgden met naburige Arabische landen, zagen zij zich gedwongen te vertrekken uit hun Arabische geboorteland. Het merendeel van hen kwam naar Israël toe. Over het algemeen waren zij minder goed opgeleid dan de Europese Joden. De joden uit de Arabische landen
( Sefardiem) zijn politiek gezien veelal voorstander van de harde lijn. Lange tijd leefden deze twee groepen joden naast elkaar zonder sociale en culturele interactie. Sinds de jaren '80 is dat veranderd. Er vinden nu meer gemengde huwelijken plaats en de westerse en oosterse culturen raken steeds meer vermengd. Een duidelijk gevolg daarvan zie je in de muziek. In de jaren zestig en zeventig maakten Israëlische popmuzikanten voornamelijk westerse muziek, tegenwoordig is Arabisch klinkende muziek helemaal in.

In de jaren '80 en '90 kwamen er in twee golven Falasha's naar Israël. De Falasha's vormen de oude joodse gemeenschap in Ethiopië, volgens sommigen is deze joodse gemeenschap ontstaan in de tijd van koning Salomo (1000 v.C.). Voor deze groep joden is het een grote overgang, om zich vanuit een Afrikaans agrarische omgeving aan te passen aan de moderne Israëlische maatschappij. Zij hebben het heel moeilijk in het Israël van vandaag: ze worden in feite gediscrimineerd wat betreft rechten en banen.

Sinds 1989 zijn er meer dan een miljoen joden uit de voormalige Sovjet Unie naar Israël gekomen. Veel van hen zijn hoogopgeleide professionals, bekende wetenschappers en gerespecteerde kunstenaars en muzikanten.

Minderheden in de Israëlische samenleving zijn de Arabische (Palestijnse) Moslims, de Arabische (Palestijnse) Christenen, de Bedoeïenen, de Druzen en de Circassianen.

In het magazine van Amnesty International Nederland, Wordt Vervolgd, staat in nummer 4 van april 2012 een interessant artikel over de beleving van orthodoxe joden die in een dorp leven aan de Palestijnse kant van de muur. De tekst en de foto's zijn van Geert van Kesteren. Het artikel geeft duidelijk weer hoe verschillend de beleving is aan beide kanten van de 'Muur', dus van de joodse kolonisten en de Palestijnen.

3. De religie

De joodse gemeenschap in Israël bestaat uit een breed spectrum van wel en niet praktiserende joden. Aan het ene uiteinde vind je de ultra orthodoxe joden en aan het andere uiteinde de seculiere joden. Dit zijn joden die wel etnisch joods zijn (je bent automatisch joods, als je moeder joods is), maar die niet religieus zijn. Aangezien Israël een joodse staat is, zijn de sabbat (zaterdag) en alle joodse feestdagen benoemd   tot nationale feestdagen. De meeste Israëli zijn (min of meer) seculiere joden die een moderne levensstijl hebben en in meer of mindere mate de joodse tradities in acht nemen. Binnen de Israëische samenleving is een discussie gaande tussen orthodoxen en seculieren over de verhouding tussen religie en staat. Het zijn voor een belangrijk deel nationaal religieuze joden die uit nationalistisch/religieuze overtuiging joodse nederzettingen stichten in bezet Palestijns gebied, omdat ze van mening zijn dat die gebieden bij Erets Jisraël (het land Israël) horen. Andere ultraorthodoxe joden zijn juist weer niet nationalistisch. Er bestaan zelfs orthodox joodse groepen die tegenstanders zijn van het Zionisme, omdat zij van mening zijn dat alleen bij de komst van de Messias het joodse volk het beloofde land in bezit zal mogen nemen.

12 februari 2014:

Na het lezen van dt (lange) artikel is de mentaliteit van de orthodox-religieuze kolonisten beter te begrijpen. Hun leiders zijn behoorlijk extreem racistisch en daar halen de kolonisten hun ideeën vandaan:
http://sabbah.biz/mt/archives/2014/02/12/racist-israeli-rabbis-true-face-israel/#utm_source=Sabbah+Report+Newsletter&utm_campaign=955614dce1-Mailchimp_RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email&utm_term=0_b25ea89f16-955614dce1-414488809

4. De economie

Als een uniek sociaal en economisch experiment moet de Israëlische kibbutz nog genoemd worden. De dorpen waren gebaseerd op principes van gelijkheid en gemeenschap. In de oorspronkelijke nederzettingen werd alles gedeeld en iedereen droeg zijn/haar steentje bij aan de gemeenschap. In de loop van de tijd veranderden de kibbutsiem en werden de dorpsbedrijven geleidelijk commerciëler en de dorpsgemeenschap individualistischer.

Vanaf het moment dat er grote groepen immigranten naar Israël kwamen (vooral na de Tweede Wereldoorlog), gingen zij wonen in zo'n kibbutzim, waar ze veelal landbouwbedrijven opzetten. Tegenwoordig woont het grootste gedeelte van de Israëli in steden of in moshavim , dorpen met een geprivatiseerde landbouw- of industrie sector . De binnenlandse productie voorziet Israël voor het overgrote deel in de voedselbehoefte. De belangrijkste producten zijn gevogelte, melkproducten, fruit, groente en bloemen. Exportartikelen zijn machines en onderdelen, software, geslepen diamanten, landbouwproducten, chemicaliën, textiel en kleding en wapens. De vrije handelsovereenkomsten die Israël heeft gesloten met Europa en de Verenigde Staten gedurende de afgelopen twintig jaar hebben de export van Israëlische producten een sterkte impuls gegeven.

In de jaren '90 was Israël één van de sterkst groeiende economieën ter wereld. In 2000 werd nog een groei gemeten van 6.4 % van het Bruto Nationaal Product (BNP). In 2001 daalde het BNP voor het eerst sinds vijf decennia, namelijk -0,6 %. Het ministerie van buitenlandse zaken van Israël noemt de verslechtering van de veiligheidsomstandigheden als belangrijkste oorzaak van een duidelijke vertraging op bijna alle terreinen van de economie. Het werkloosheidcijfer in 2003 was 10,6 %.

5. De media

door Ronit Avni

Herhaling is macht, dat weet elke reclameman. Hoe vaker een boodschap herhaald wordt, des te meer blijft deze hangen. Deze logica geldt ook voor het Israëlisch- Palestijnse conflict. Wat is het effect van een constante stroom van berichten over militaire acties, beelden van geweld en haatzaaiende toespraken? De media zouden hun verantwoordelijkheid moeten nemen in hun keuze van onderwerpen. Dikwijls krijgen agressieve splintergroeperingen meer aandacht op de voorpagina's dan ongewapende groepen die een verzoenende boodschap verspreiden; zij krijgen nauwelijks publiciteit.

Zo gaat het met groepen die zich inzetten tegen de afbraak van Palestijnse huizen door het Israëlische leger. Soms moeten deze huizen plaatsmaken voor illegale Joodse nederzettigen, of voor parken die voor een nederzetting worden aangelegd. Vredesgroepen, bestaande uit zowel Palestijnse moslims als Christelijke en Joodse leiders organiseren wakes en sit-inns op de bedreigde plaatsen; of ze organiseren gebedsdiensten in de huizen die afgebroken dreigen te worden. Ze hebben ook tenten opgezet voor mensen die hun huis verloren hebben, zoals de al-Kurdfamilie in Sheikh Jarrah.  De oude vader van dit gezin overleed enkele weken nadat zijn huis was verwoest in november 2008 aan een hartaanval. Zijn vrouw zette een protesttent op, die steeds door de Israëli's werd afgebroken; toch wil ze niet verhuizen naar een andere plek.      

Dit soort ongewapende protesten, die wel een duidelijke politieke boodschap uitdragen, krijgen helaas dikwijls weinig aandacht in de media. Ze zijn niet zo maar ontstaan, maar als reactie op de expansiepolitiek, die de staat Israël voert. De dorpen Masha, Al-Khader, Al-Ma'sara, Bil'in, Budrus en Nil'in worden al jarenlang bedreigd in hun bestaan door de afscheidingsmuur. De acties hopen tot stand te brengen dat de muur een andere route krijgt, waardoor de dorpen niet worden afgesneden van hun olijfboomgaarden, of van hun buurdorpen.

(uit: Common Ground News Service 30 april 2009)

6. Hoe is het voor Palestijnen om in Israël te leven?

Het leven voor de na 1948 achtergebleven Palestijnen in Israël is bepaald niet gemakkelijk. Het is beter dan voor de Palestijnen in de Westbank en zeker dan in de Gazastrook, maar op tal van gebieden worden zij achtergesteld bij de joodse burgers in Israël.

Dorpen waar Palestijnen wonen krijgen niet vaak toestemming om uit te breiden. Ook niet (misschien wel juist niet) als de bevolkingsaanwas stijgt. Dat betekent dat jongeren nogal eens gedwongen worden om uit hun dorpen te vertrekken. En dat terwijl het de gewoonte bij de Palestijnen is dat de jongeren bij de ouders blijven wonen.

Palestijnse gemeentes krijgen minder overheidsgelden voor infrastructuur en voor onderwijs.

Of:

6 mei 2014:

Het is wel duidelijk dat er in Israël gerdiscrimineerd wordt. Alleen wil Israël dat niet toegeven.
http://sabbah.biz/mt/archives/2014/05/06/double-standards-citizens-israel/

2 februari 2014:

Ook de Palestijnen in Israël hebben nauwelijks rechten:
http://www.jonathan-cook.net/2014-02-01/palestinians-in-israel-trapped-in-the-ghetto/

16 januari 2014:

Niet alleen in Oost-Jeruzalem worden huizen van Palestijnen onteigend en met de grond gelijk gemaakt, ook in Haifa:
http://electronicintifada.net/content/israel-destroy-another-haifa-neighborhood-evict-palestinian-residents/13072

 

7. Het kan ook samen

In een armoedig Arabisch dorp aan de kust in Israël, vlak bij Jaffa, is in januari 2014 een klein guesthouse geopend door samenwerking tussen een Israëlische vrouw en een Arabische ondernemer.
Hopelijk krijgen ze genoeg toeristen.
http://www.haaretz..com/news/features/1.567285

Er zijn heel veel projecten (door particulieren opgezet) om mannen, vrouwen en jongeren van Israëlische en Palestijnse kant te laten kennis maken met elkaar en elkaar te leren kennen.
Er is zelfs een dorp waar joodse en Palestijnse mensen samen wonen en kinderen samen naar school gaan: Neve Shalom of Wahat al Salam.
Zie hiervoor: http://www.nswas.nl/

 

Bedouïnen

Zowel in de Negevwoestijn, Israëlisch gebied als in de Westbank leven Bedouïnen.
Zie voor de laatste categorie vooral Bedouïnen.htlm

8. Grond en olijfbomen

Een film over het annexeren van grond en olijfbomen van  Bedouïnen door het Joods Nationaal Fonds, JNF.
Zie: http://eajg.nl/node/427

9. het Prawerplan

Wat is het Prawer Plan ?

Het Prawer Plan uit 2011 behelst de massale onteigening en verdrijving van de Bedoeïenen van de Naqab - om er joodse kolonisten te kunnen vestigen (niet anders dan sinds de bezetting in 1967 op de Westelijke Jordaanoever het geval is). Het plan is vernoemd naar Ehoed Prawer, een voormalige Vice-Voorzitter van Israels Nationale Veiligheidsraad. Indien doorgevoerd zal het de verwoesting van 35 zogeheten 'niet-erkende dorpen' betekenen, de verdrijving van rond 70.000 Bedoeïenen naar townships ( rekuzim) en de massale onteigening van grond die sinds mensenheugenis in hun bezit is. Ondanks dat het plan door de Bedoeïenen categorisch is afgewezen en gestuit is op veel kritiek van de kant van de internationale gemeenschap, zet Israel door.

Nadat het Prawer Plan door de Israelische regering op 11 september 2011 was goedgekeurd, is er om buitenlandse kritiek te pareren alsnog een ' listening process ' met de Bedoeïenen gehouden (wat iets heel anders is dan een inspraakronde). Dat gebeurde onder leiding van de toenmalige minister Zonder Portefeuille, Benny Begin, en leverde op ondergeschikte punten enkele bijstellingen van het oorspronkelijke plan op (vandaar de aanduiding Prawer-Begin Plan).

Het wetsvoorstel dat op het plan is gebaseerd, is uiteindelijk op 24 juni 2013 in eerste lezing met 43 stemmen vóór en 40 tegen (hoe zat het met de overige 37 leden?) in de Knesset aangenomen. Naar verluidt zal het wetsvoorstel nog dit jaar in tweede lezing behandeld worden.

sociocide

Tijdens een hoorzitting in het Europees Parlement op 17 oktober jl. kwalificeerde de Israelische politieke analist Michel Warschawski (Alternative Information Center, West-Jeruzalem) de Israelische politiek jegens de Bedoeïenen met 'sociocide'.

De prominente Noorse socioloog Johan Galtung omschreef  afgelopen jaar de effecten van sociocide als volgt:  'Sociocide beschadigt leden van een groep; op de langere termijn met dodelijke gevolgen; sociocide is wat het westerse - en niet alleen het westerse - kolonialisme eeuwenlang heeft aangericht, namelijk de ander zijn autonomie ontzeggen, [...] waarbij deze uit zijn historische dialectiek wordt losgerukt, [...] door de ander te beroven van de grond waarmee deze zich met hart en ziel verbonden voelt, met als gevolg dat diens veiligheid, levensonderhoud, voedsel, water en welzijn in de waagschaal wordt gegooid.' ( Russell Tribunal on Palestine, New York City; 8 oktober 2012)

Zie verder het vervolg van dit plan op Bedouïnen.html