Palestina-Israël.info
         
 

 

 

DAGELIJKS LEVEN

Palestijnen in de Westbank

Over het leven in de Gazastrook kunt u lezen op: bezetting/Gazastrook

Wat je hier kunt lezen:

1. Hoe het is om onder bezetting te leven, allerlei berichten
2. Inleiding
3. Economie
4. Reizen
5. Het Caritas baby ziekenhuis
6. Kolonisten in bezette gebieden
7. 'Identiteitskaart'

1. Hoe het is om onder bezetting te leven, allerlei berichten

14 december 2016

Jonge Palestijn gedood, vanwege schroevendraaier incident, parlementariër veroordeeld en universiteit overhoop gehaald:
>http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2016/12/jonge-palestijn-gedood-parlementarier.html

18 november 2016:

Hoe het is om te leven in een vluchtelingenkamp onder Israëls bezetting.
https://www.palestinecampaign.org/frontline-israels-settlement-regime-salah-ajarma/

31 augustus 2016:

Palestijnse overheden nemen het niet nauw met vrijheid van meningsuiting:
http://www.mo.be/nieuws/palestijnse-overheden-nemen-het-niet-nauw-met-vrijheid-van-meningsuiting

23 augustus 2016:

In de nacht trok een invasie Israëlische militaire voertuigen de stad Bethlehem binnen.
Er waren explosies en er was veel traangas in de straten.
Dit toont maar weer aan dat het Israëlische regiem zomaar een hele bevolking kan overnemen.

19 augustus 2016:

Hoe een 'bezoek' door het Israëlische leger in een Palestijns vluchtelingenkamp plaats vindt: https://palsolidarity.org/2016/08/its-not-very-quiet-there-the-invasion-of-al-fawwar-refugee-camp/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

8 augustus 2016:

Water- en andere problemen: https://palsolidarity.org/2016/08/settler-harassment-and-water-shortages-in-beit-ummar/

25 juli 2016:

Palestijnse inwoners van de de stad al-Khader werden door Israëlische kolonisten zaterdag verbaal aangevallen en bedreigd met een pistool terwijl zij aan het werk waren op hun land.
https://planteenolijfboom.nl/actueel/2016/7/25/isralische-kolonisten-bedreigen-palestijnen-op-hun-eigen-grond-met-een-vuurwapen

20 juli 2016:

Het dorp Deir Qaddis verzet zich tegen de diefstal van het land van hun dorp.
https://palsolidarity.org/2016/07/deir-qaddis-resists-ongoing-theft-of-villageland/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

7 april 2016:

Vanwege ‘het ontbreken van een vergunning' zijn in Ni'lin een kippenslachterij en een garage gesloopt.
http://abu-pessoptimist.blogspot.fr/2016/04/israel-sloopt-slachthuis-en-garage-87.html

15 februari 2016:

Over het leven van de Palestijnen: verwoesting van huizen, dromen van vrijheid, bouw van joodse nederzettingen, waarom werken Palestijnen in de joodse nederzettingen, wat zijn de moeilijkheden om werk te vinden in de Westbank, de muur en hoe die het dagelijks leven van de Palestijnen beïnvloedt:
http://interactive.aljazeera.com/aje/2016/building-occupation/index.html?utm_source=Al+Jazeera+English+Newsletter+%7C+Weekly&utm_campaign=8968109ed0-weekly_newsletter&utm_medium=email&utm_term=0_e427298a68-8968109ed0-223168077#top

23 november 2015:

Joodse inwoners van een (illegale) nederzettingen belagen een Palestijnse school met stenen; de aanvallers worden niet gearresteerd en bestraft. In tegendeel: de school werd ontruimd door het Israëlische leger en de studenten werden met traangas bestookt.
http://english.palinfo.com/site/pages/details.aspx?itemid=75075

18 november 2015:

Breaking the Silence, een beweging van Israëlische militairen, die getuigenissen afleggen over hun diensttijd, ziet dat wegen naar Palestijnse dorpen worden geblokkeerd:
https://www.facebook.com/eenanderjoodsgeluid/posts/926026747491346

13 november 2015:

Het komt vaker voor dat Israëlische troepen mensen in ziekenhuizen aanvallen en ontvoeren:
https://electronicintifada.net/blogs/ali-abunimah/israel-executes-palestinian-hospital-room

13 november 2015:

Het doden van jonge mensen gaat maar door:
https://www.facebook.com/younes.arar/posts/10154365920960760?fref=nf

Het aantal doden aan Palestijnse kant in 2015 loopt op naar de 75.
En zelfs ezels worden niet ontzien: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10154366817245760&set=t.1372780370&type=3&theater

12 november 2015:

In ziekenhuis in Hebron drongen Israëlische under-cover militairen binnen: https://www.facebook.com/DaysofPalestine/videos/1827378140822246/?fref=nf

12 oktober 2015:

Hoe mensen leven in een vluchtelingenkamp en hoe ze dromen over hun afgenomen land en hun terugkeer daarnaar.
http://palsolidarity.org/2015/10/dheisheh-refugee-camp-one-familys-story/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

16 augustus 2015:

Het Israëlische leger straft het dorp Kfar Qaddum door het watersysteem te vernielen.
http://palsolidarity.org/2015/08/israeli-forces-punish-kafr-qaddum-by-damaging-the-water-supply-system/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

14 augustus 2015:

Zonder land zijn we niets.
https://electronicintifada.net/content/video-without-land-we-are-nothing/14774

16 juni 2015

"Niet mijn rolstoel is mijn beperking, maar de bezetting."
http://www.mo.be/wereldblog/mijn-beperking-niet-mijn-rolstoel-maar-de-bezetting

21 februari 2015:

Regelmatig valt het Israëlische leger enkele Palestijnse scholen binnen, omdat de leerlingen met stenen zouden hebben gegooid naar Israëlische voertuigen.
http://www.dewereldmorgen.be/blog/adrinieuwhof/2015/02/21/school-bij-nablus-herhaaldelijk-aangevallen-door-israel

7 februari 2015:

De ‘kloof' tussen Gaza en de Westbank is helaas onoverbrugbaar... En staat trouwen in de weg.
http://www.nytimes.com/2015/02/08/world/middleeast/in-gaza-and-the-west-bank-love-struggles-to-bridge-the-separation.html?emc=eta1&_r=1

7 februari 2015:

Honderden rabbi's over de hele wereld protesteren tegen de verwoesting van huizen van Palestijnen.
http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/hundreds-of-rabbis-from-around-the-world-call-on-israel-to-halt-demolition-of-palestinian-homes-10031166.html

Zoals bijvoorbeeld hier. Nota bene van een alleenstaande vrouw met dochter in Lod, een Israëlische stad. Haar huis is gebouwd op grond die al eigendom is van haar familie van voor 1948: https://www.facebook.com/video.php?v=10152700364680678&set=vb.606910677&type=2&theater

27 januari 2015:

Palestijnen ondervinden veel moeilijkheden om aan werk te komen en dat te houden.
http://interpaluk.tumblr.com/post/109310353239/palestinians-right-to-work-some-interesting

22 januari 2015:

Regelmatig worden jonge kinderen in administratieve gevangenenschap gehouden:
http://samidoun.ca/2015/01/14-year-old-palestinian-girl-malaak-al-khatib-sentenced-to-2-months-in-israeli-prison/

12 januari 2015:

Weer Palestijnse teenagers beschoten door het Israëlische leger.
http://palsolidarity.org/2015/01/more-palestinian-teenagers-shot-by-the-israeli-military/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

9 januari 2015:

Archeologie wordt gebruikt om Palestijnen van hun grond te verjagen:
http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2014/12/khan-threatened-political-archaeology-201412188213263889.html

15 december 2014:

Het Israëlische leger blijft beslissen over het leven van Palestijnen:
https://www.facebook.com/video.php?v=810033132371387&set=vb.271642229543816&type=2&theater
Een filmpje van één van de Israëlische vredesorganisaties.

9 december 2014:

Weer zijn er zonder opgave van reden Palestijnse jongeren gearresteerd door het Israëlische leger. http://palsolidarity.org/2014/12/more-young-men-and-teenagers-arrested-by-the-israeli-military/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

5 december 2014:

Ieder jaar zaaien de boeren in Palestina hun land in zodra ze het hebben bewerkt.
Maar niet overal is dat mogelijk:
http://972mag.com/photos-in-west-bank-village-palestinian-farmers-go-against-the-grain/99639/?utm_content=buffer08931&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

10 september 2014:

Hoe het leven en het geweldloze verzet vorm heeft/krijgt onder de Palestijnen.
http://www.mo.be/video/palestina-te-klein-voor-een-marathon

7 september 2014:

Het verjaardagsfeestje van Hamdi Aburahma
Today my friends came along with my family including my little nephew to celebrate my birthday. We decided to have a picnic on land owned by family....all of a sudden out of nowhere the Israeli Occupational Soldiers started shooting massive amounts of Gas at us. After the first few gas canisters which surrounded the table we sat at, I got up and walked over to the apartheid wall to see what was going on. I saw two soldiers peeking over the top of the wall aiming gas at me. My brother picked up his 2 year old son holding him in the air and everyone was shouting "there are children here stop shooting...we are having a birthday party....stop shooting!". They started shooting even more gas around us and the cars so we couldn't get my nephew out straight away. Instead of eating birthday cake, we ate gas.

20 augustus 2014:

De democratisch gekozen vertegenwoordigster in het parlement van Palestina, Khalila Jarrar, is met onmiddellijke ingang voor 6 maanden verbannen van Ramallah naar Jericho. De reden? Zij zou een bedreiging zijn voor de veiligheid in de regio.
Ramallah is onder volledig bestuur en controle van de Palestijnse autoriteit. Toch heeft de Israëlische militaire commandant de macht dit besluit te nemen.
Jarrar is afgestudeerd in mensenrechten en democratie aan de Bir Zeit universiteit. Ze is actief op het gebied van mensenrechten en werkt veel met vrouwen.
http://samidoun.ca/2014/08/addameer-urgent-palestinian-legislative-council-member-khalida-jarrar-expelled-to-jericho/
en
http://abu-pessoptimist.blogspot.nl/2014/08/israel-verbant-leider-pflp-en-sloopt.html

18 juli 2014:

Een Palestijn uit Jordanië had werk gevonden in de Westbank.
Om daar te komen moest hij over de enige grensovergang die er bestaat tussen de westbank en JordaniUe, de Allenbybrug. Die grensovergang wordt gecontroleerd door het Israëlische leger. Daar werd Muath Dureudi gearresteerd en van de buitenwereld geïsoleerd. Wat daarvan de gevolgen zijn? http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=720921

27 juni 2014:

Het Israëlische leger hield 2 uur lang boeren tegen om te werken en wilden een inval doen in de Mousa abu Maria boerderij.
Mousa Maria: "De boeren belden me om de soldaten binnen te laten, maar tegen de tijd dat ik aankwam hadden ze het dak en de deur al kapot gemaakt om binnen te komen, explosieven in de waterbronnen gegooid en alles in het huis vernietigd."

10 april 2014:

Weer zo'n 'geval'.
Eerst werd hun huis vernield, nu ook  nog de tenten waarin ze tijdelijk wonen. Een dak boven hun hoofd is hen niet gegund....
http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=688983

15 april 2014:

Het dorp Qaryut op de Westbank is al meer dan een jaar afgesneden van de gewone wegverbinding met Ramalla, waar de meeste dorpsbewoners werken of studeren. De geweldloze demonstraties lopen nu uit op geweld van het Israëlische leger.
http://palsolidarity.org/2014/04/village-of-qaryut-without-reliable-access-to-vital-road/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest

8 april 2014:

Het gaat maar door:
http://palsolidarity.org/2014/04/young-family-threatened-by-house-demolition/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=Weekly+Digest
Net is hun nieuwe huis afgebouwd of er komt al weer een order dat het afgebroken moet worden...
En dat ondanks dat het is gebouwd op grond die al generaties lang in bezit is van de familie.

7 april 2014:

Ma'an News meldt: op 6 april hebben Israëlische bulldozers gebouwen vernietigd in enkele dorpen in de buurt van Jenin. En daar bleef het niet bij, want tijdens diezelfde actie heeft het Israëlische leger 200 ton hout in beslag genomen.

Volgens het Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Activiteiten van de VN zijn   (OCHA) zijn in 2013 zeker 663 Palestijnse eigendommen op de Westoever en in oost-Jeruzalem gesloopt, waarbij 1101 mensen dakloos werden.

7 februari 2014:

Een verlaten en kapot dorp restaureren? Dat mogen Palestijnen niet, en ook geen boompjes planten... Een schrijnend verhaal.
http://abu-pessoptimist.blogspot.nl/2014/02/israelische-troepen-maken-einde-aan.html

30 januari 2014:

De Israëli zeggen dat het om huizen gaat, die zonder toestemming zijn gebouwd.
Israëlische mensenrechten activisten zeggen echter dat het onderdeel is van ‘ethnic cleansing'.
Weer een dorp in de Jordaanvallei met de grond gelijk gemaakt:
http://en.alalam.ir/news/1560813

16 januari 2014:

Ooggetuige verslag van het platwalsen van een klein Palestijns dorp: http://www.btselem.org/jordan_valley/20140116_ein_al_karaliyah_followup

20 december 2013:

Hoe de verhoudingen liggen in de Jordaanvallei en waarom Israël zo happig is om dit gebied te willen annexeren:
http://www.mo.be/wereldblog/willem-s/everyday-nakba-overleven-de-palestijnse-jordaanvallei

16 december 2013:

Een artikel over de problemen van Palestijnen in Oost-Jeruzalem. Onder het mom van archeologich onderzoek worden huizen van Palestijnen gesloopt of onteigend. Mogelijkheden voor vervangende huisvesting wordt niet geboden.
http://www.mo.be/artikel/silwan-jeruzalem-het-conflict-een-notendop

augustus 2013:

Een prachtige actie van Israëlische vrouwen:
Zie: Israeli activists replace threatening military signs with messages of peace and resistance:

Een film over vrouwen en hun land:
http://www.youtube.com/watch?v=GThQfJIW22o&feature=channel_video_title%20

augustus 2013:

"Eerst stelen ze ons land, nu ook ons water". 

ICCO-partner aan het woord (augustus 2013) 

Het wordt voor boer Tamer Hamdan steeds moeilijker om zijn beroep uit te oefenen. "Eerst stelen ze ons land, nu ook ons water," zegt de Palestijnse groententeler. Hamdan is duidelijk niet de enige boer die in moeilijkheden is gekomen door de Israëlische bezettingen. Honderden boeren worden beperkt in het uitvoeren van hun werkzaamheden.

Boeren in de Palestina zijn boos, voor hen wordt het iedere dag heter onder de voeten. Hun landbouw gebied is vruchtbaar, maar productie wordt steeds moeilijker. Al decennia lang lijden de Palestijnen onder de bezetting van Israël. Palestijnse boeren kunnen met hun producten niet concurreren op de wereldmarkt en eigenlijk niet eens op de Arabische markt. Militaire checkpoints en ingewikkelde veiligheids controles maken het onmogelijk om de producten te verkopen. Complete families zijn hier de dupe van. "Vanwege de lage prijzen kan ik zelfs geen werknemers meer inzetten om mijn sinaasappelen te plukken. Veel sinaasappelen die uit de boom zijn gevallen, blijven hierdoor onder de boom liggen. Economisch gaat het slecht; straks moeten we stoppen met planten en hebben we geen inkomen meer." Vertelt sinaasappelboer Hisham Al E'Basi uit eigen ervaring. Ondanks talloze acties van mensenrechtenorganisaties en de Verenigde Naties heeft de landbouwsector het zwaar.

Nederland heeft zich voorgenomen om producten van de illegale Israëlische nederzetting te voorzien van labels. Zo zien consumenten direct waar de producten vandaan komen en kunnen zij zelf kiezen. Israëlische ministers zijn hier niet over te spreken en noemen dat discriminatie.

Omar Barghouti zit in het bestuur van PACBI en zet zich in voor respect voor het internationaal recht en een einde aan de bezetting. Barghouti is met PACBI lid van de BNC, het comité ter promotie van boycot, desinvesteringen en sancties tegen Israël opdat Israël zich aan het recht houdt. De BNC publiceerde onlangs het rapport Farming Injustice. Dit rapport gaat in op de gevolgen van de bezetting voor Palestijnse boeren.

Barghouti wil mensen wereldwijd laten zien wat dit voor de Palestijnse boeren betekent, hiermee zijn er al meerdere successen behaald. Bijvoorbeeld door bedrijven uit verschillende landen afstand te laten doen van hun samenwerking met Israëlische bedrijven die profiteren van de bezetting. Zo is Unilever onlangs uit de illegale nederzetting Barkan op de West Bank vertrokken naar een vestiging binnen Israël. "Het weren van Israëlische voedselbedrijven uit de West Bank en Gaza, zal de Palestijnse boeren vrijheid, onafhankelijkheid en een eigen plek op de markt geven," verkondigt Barghouti.

juli 2013:

Nog steeds is er een grote spanning tussen de oorspronkelijke Palestijnse bevolking en de Israëlische politiek. In de stad Hebron zijn regelmatig gewelddadige contacten tussen Palestijnen en joden, de laatste ondersteund door het Israëlische leger ter plaatse. Maar ook in de buitengebieden van Hebron is een grote onrechtvaardigheid. Zie de Engelse tekst in: http://www.thedailybeast.com/articles/2013/07/02/seeing-it-for-myself-injustice-in-the-south-hebron-hills0.html

13 mei 2013:

A life of uncertainty under occupation| International Solidarity Movement | Beit Ummar, Occupied Palestine

Team Khalil

At 3am on 13th May, Nasri Sabarna of Beit Ummar woke up to the sound of Israeli soldiers kicking down his front door. The sound of them shooting tear gas, rubber bullets and sound bombs at people passing his house on their way to the Mosque for morning prayer also woke up his 3 year old granddaughter, whose crying in turn woke up the rest of the Sabarna household.

Nasri Sabarna

The 6 jeeps full of soldiers had come to arrest his 21 year old son Achmed - for the fifth time. Achmed is a 21 year old student who has yet to be charged with any crime. As Achmed was not home at the time the soldiers invaded his home, the whole family were ordered to go to the police station in the illegal settlement of Gush Etzyon the following morning at 9am. It was here that Achmed was taken into interrogation. Despite not being guilty of committing any crime, his father does not expect to see him anytime soon. Achmed has already been forced to miss two years of university because of similar incidents, which have cost his family alot of money - Achmed was arrested for the first time when he was 13 years old.

His father, Nasri is no stranger to the Israeli culture of injustice practiced against Palestinians. At the age of 13, he himself was arrested by Israeli soldiers without charge and imprisoned for 10 months. His whole life has been shaped by the occupation around him. He remembers seeing Israeli bulldozers demolish three historic homes in his village of Beit Ummar at the age of 10 - such events inspired him to become politically active. In 1978 he established the first student council in Palestine, going on later to become mayor of his home village of Beit Ummar. In Israel's bid to crush any Palestinian political organisation, Nasri was imprisoned for 6 years between 1988 and 1994 for the sole reason of being a member of the political party Fatah.

Nasri's main concern now is the effect that Israel's systematic use of administrative detention, harrassment and abuse will have on the younger generations of Palestinians born under occupation. When he was mayor, 40 soldiers broke into his house and destroyed most of their belongings. They wore balaclavas as they did so and terrified his youngest son Abdullah.

Over the following weeks Abdullah's teachers told his father that his mood had changed, he had become aggressive, arguementative and unusually violent. Nasri sought the help of psychologists from Medicenes Sans Frontiers who worked with Abdullah regularly. He told the psychologists of times where soldiers had lined him and his classmates up when walking home from school and made them jump over their guns before beating them.

The psychological treatment helped Abdullah, who is now ten, to deal with such issues and his behaviour is now back to normal. But Nasri worries for those hundreds of thousands of Palestinian children who are not so lucky to recieve treatment. A combination of abuse and detentions coupled with the daily destruction of homes, land, resources and opportunities for young people in the West Bank diminishes any hope they may have for the future and ultimately leads them to seek out revenge through violence.

Nasri emphasised that this is not a struggle between religions, nor are different religious groups inherently incapable of coexisting in harmony. Colonialism and Zionism are the driving forces behind the brutality of the occupation and only granting Palestinians their freedom can bring around real peace. To summarise, Nasri said "No nation can just get rid of another nation."

2. Inleiding

Veel hoogopgeleide Palestijnen zijn, vanwege de slechte economische omstandigheden en de hoge werkloosheid, naar het buitenland vertrokken. Studeren is vaak moeilijk, zo niet onmogelijk vanwege de slechte bereikbaarheid van scholen door de talloze roadblocks (wegversperringen) en controleposten en nu ook nog de 'muur'. (Zie onder Bezetting/de muur en Bezetting/checkpoints)

De jarenlange bezetting van de Palestijnse gebieden heeft een totale ontwrichting van de Palestijnse samenleving tot gevolg. Hoge werkloosheid en armoede zijn dagelijkse realiteit. Het onderwijs functioneert slecht. Jongeren hebben weinig toekomst- perspectieven en leven in angst en onzekerheid.

Woonplaatsen van de Palestijnse bevolking:

 

2011, maar nog zeer actueel:

http://www.docjazz.com/index.php/blog/161-what-they-told-the-palestinian
Hoe praten Israëlis over Palestijnen en hoe denken Palestijnen over zichzelf?

3. Economie

Traditioneel speelde landbouw een belangrijke rol in de Palestijnse economie. De belangrijkste producten waren olijven, amandelen en druiven. Deze producten waren zowel voor eigen gebruik als voor de export bestemd. Daarnaast werden er citrusvruchten, bananen, sesam, gerst, gierst en katoen geteeld. Voor Palestijnen neemt de landbouw nog steeds een belangrijke plaats in de economie in, maar de productie en de export wordt beperkt en soms onmogelijk gemaakt door de bezetting. Door de ongelijke verdeling van het water is er te weinig water beschikbaar voor de landbouw. (zie ook Bezetting/water) De export wordt bemoeilijkt door de grensovergangen en blokkades. De Palestijnse producten worden daarom nu voornamelijk op de lokale markten verkocht. Daarnaast kopen Israëlische groothandelaren Palestijnse producten in en exporteren zij die onder Israëlische naam. Door het Associatieverdrag met de EU profiteert de Israëlische staat, terwijl de Israëlische overheid niet alle afgesproken belastinginkomsten aan de Palestijnse overheid overmaakt. Hiertegen worden nu (2013) vooral in de EU maatregelen getroffen.

Vanwege de blokkade van de Gazastrook worden er alde afgelopen 10 jaar geen producten meer vanuit Gaza uitgevoerd. En omdat de bevolking daar door de blokkade steeds armer wordt, is de verkoop op de plaatselijke markt ook geminimaliseerd. Daarnaast is er het probleem van de watervoorraad, waardoor de opbrengst van de landerijen anno 2013 steeds lager wordt.

Door gebrek aan perspectieven en nieuwe investeringen in de landbouwsector zoeken Palestijnse arbeidskrachten naar alternatieven of worden werkloos. Tegelijkertijd worden er voor de Westbank veel levensmiddelen en andere producten uit Israël ingevoerd.Deze zijn vaak duur, wat de armoede nog schrijnender maakt.

Eén van de alternatieven was werken in de landbouw- of bouwsector in Israël. In 1991 werkte 29% van de Palestijnse arbeiders van de Westbank in Israël. In Gaza was dat 27% van de werkende bevolking. Toen de tweede Intifada uitbrak in september 2000, zijn de grensovergangen gesloten en is het voor de Palestijnen onmogelijk om in Israël te werken.

Vrouwen verkopen hun producten op de markt in Gaza.

Ze draaiden hun gezicht af toen ik ze fotografeerde.

Van de opbrengst van een bakje tomaten kunnen ze weer enkele dagen verder.

foto Janny Beekman, november 2001

In de Palestijnse gebieden zien we dat de jarenlange bezetting een totale ontwrichting van de Palestijnse samenleving tot gevolg heeft. Hoge werkloosheid, armoede, chaotische situatie in het onderwijs, de isolatie van de rest van de wereld, de zwakke democratie, de slechte toekomstperspectieven voor jongeren en het leven in angst en onzekerheid, bepalen het dagelijks leven van Palestijnen.

uit: Onze Wereld, okt. 2009:

Voedselbonnen tegen crisis
door Simone Korkus

'Er is in de winkels genoeg te koop, maar we kunnen het niet meer betalen', vat een moeder van zeven kinderen, wier man werkloos is, de voedselcrisis op de Westelijke Jordaanoever samen.
De moeder, die anoniem wil blijven, hoorde via een vriendin over een voedselbonnenproject, dat het VN-Wereldvoedselprogramma (WFP) onlangs samen met de Palestijnse Autoriteit in de Westelijke Jordaanoever opzette. Het idee is simpel: 30.000 Palestijnen in negen grote steden krijgen een jaar lang maandelijks acht voedselbonnen van 35 euro, die ze in door de WFP aangerwezen winkels kunnen inwisselen voor brood, meel en zuivelproducten. De winkeliers zijn op hun beurt verplicht om zo veel mogelijk bij lokale leveranciers in te kopen.
De gemiddelde Palestijn besteedt ruim 60% van zijn inkomen aan voedsel. 'Voedselbonnen zijn effectiever dan directe voedselhulp', stelt Caterina Galuzzi, manager van het project. 'Ze tasten mensen niet in hun eigenwaarde aan en de lokale middenstand en leveranciers die door de economische crisis zijn getroffen, krijgen ook een financiële stimulans.'Er zijn al een miljoen voedselbonnen verspreid en het project loopt goed. De moeder: 'Vandaag heb ik met bonnen yoghurt en melk gekocht. Het is onze redding'.

Over de situatie wat betreft werkgelegenheid, vakbonden en werken in de nederzettingen, zie: http://www.mo.be/opinie/overleven-een-vorm-van-verzet

11 september 2012:

"Het is zoals een kind opvoeden", zegt Asmahan Ramadan terwijl ze breed lachend haar 
zelfgekweekte groenten inspecteert op het dak van haar appartementsgebouw. Planten met tomaten, komkommers, aubergines en groene bonen groeien er in vier rijen buizen die bovenaan werden opengesneden en als kweekbakken dienen. Dunne, zwarte buizen over de volledige lengte van de plantenbakken, doen dienst als irrigatiesysteem om de tuin tweemaal daags te besproeien.
Ramadan, haar man en hun vijf kinderen verzorgen de planten en nemen foto's om toch maar geen millimeter van de groei te moeten missen. "Ik voel me sterker", zegt ze. "Ik teel iets en kan mezelf en mijn familie voeden. Dat geeft een goed gevoel."

Te lezen op: http://www.mo.be/artikel/moestuinproject-jaagt-palestijnse-vrouwen-naar-het-dak

Onder de bezetting mogen Palestijnen geen huizen bouwen. Regelmatig worden er huizen van Palestijnen onteigend en/of vernietigd.Om dit verbod een ander huis te bouwen, te omzeilen en genoeg woonruimte te kunnen hebben, zijn er alternatieve mogelijkheden.

Zie dit filmpje uit 2011: http://www.youtube.com/watch?v=uilAKoZEGF0

4. Reizen

26 december 2003 tijdens Wereldvrouwenmars: 
Van Tulkarm naar Jenin. 
Slechte weggetjes. Je ziet de sporen van de tanks die de weg vernielden. Het lijkt of ze overal zijn geweest. Vlak voor het checkpoint (hier op de groene 
lijn, de grens van 1967, dus van voor de bezetting) moesten wij rechtsaf. Dus we zouden op Palestijns gebied blijven. Toch wilden de Israëlische soildaten 
onze paspoorten controleren. "Want," zeiden ze, "het is daar niet veilig." 
Waarom, vroegen wij. "Daar wonen Arabieren." Toen wij ze verzekerden dat wij niet bang waren voor Palestijnen en onze eigen verantwoordelijkheid konden nemen, mochten we door. Weer een weg met gaten en sleuven, die door Israelische bulldozers waren gegraven. Heel voorzichtig moesten de chauffeurs manouvreren. 
Na enkele kilometers was er een grote blokkade op de weg. Over een lengte van 500 meter was de hele weg veranderd in een gat met enkele bergen puin en aarde. Kleinere auto´s konden door de olijfbomen rijden, maar onze bussen niet. Dat betekende dus: alle bagage meenemen naar de klaarstaande bussen aan de andere kant. Sjouwen over brokken, zandheuvels en stenige grond. Reizen is niet gemakkelijk in bezet gebied.

Bij El Khader, een dorp tussen Bethlehem en Nahhaleen kruist de Palestijnse weg een Israëlische weg. Door de roadblock , een berg stenen en aarde kunnen Palestijnse auto's daar niet verder. De mensen moeten ongeveer 400 meter lopen en aan de andere kant aan taxi nemen om verder te kunnen reizen. Inventief als de Palestijnen zijn, hebben ze van de nood een deugd gemaakt en is er bij het roadblock een marktje ontstaan. De één verdient iets en de ander hoeft niet zo heel ver te sjouwen en te reizen met een taxi. 
Zo gaat het bij heel veel roadblocks.

4. Het Caritas baby ziekenhuis in Bethlehem.

Voorjaar 2005

Een van de vele hulpverleningsorganisaties die grote problemen ondervinden van de bezetting is het Caritas baby ziekenhuis in Bethlehem. 
Het ziekenhuis (50 jaar geleden opgericht door een Zwitserse priester) is nu gehuisvest in een modern gebouw, waarbij ook ruimte is voor cursussen voor moeders, een sociale dienst, een school voor verpleegkundigen, een polikliniek en een buitendienst met mobiele kliniekjes, die naar afgelegen dorpen gaan. Duizenden sponsors, voornamelijk uit Duitstalige landen, dragen hieraan bij.
Op de Westbank leven ongeveer 500.000 kinderen onder de vier jaar. Daarvan worden er elk jaar ongeveer 20.000 behandeld in het Caritas Baby Ziekenhuis. Gemiddeld blijven ze daar niet langer dan een dag of vijf. De meeste babies zijn niet ouder dan zes maanden en lijden aan bloedarmoede, maag-darmklachten en longproblemen. 
De problemen van de kinderen zijn verweven met de situatie van de Palestijnen in het algemeen. De kwaliteit van het water is slecht en de moeders weten niet, dat je melkpoeder niet mag verdunnen met ongekookt water, waardoor er veel maag-darmklachten ontstaan.

Doordat reizen op de Westbank moeizaam is en door de muur is het ziekenhuis voor veel ouders zo goed als onbereikbaar geworden. Verder is er een toenemende armoede te bespeuren, zodat meestal niet meer dan 15% van de onkosten door de ouders zelf gedragen kunnen worden. Soms betalen ze zelfs niets. Als gevolg van de armoede is de gemiddelde gezondheidstoestand slechter geworden. Daarnaast wordt er nu in de dorpen meer dan vroeger onderling getrouwd, ook weer onder andere door de beperkte vervoersmogelijkheden. Hierdoor worden er nu meer babies met afwijkingen geboren. Soms worden er ziekten behandeld, die al tientallen jaren niet meer voorkomen in Europa. In totaal kunnen er 80 kinderen verpleegd worden; toen wij er waren verbleven er ongeveer 50 babies.

In de polikliniek komen elke dag ongeveer 150 moeders om hun baby te laten behandelen. Het ziekenhuis biedt 200 arbeidsplaatsen, wat van belang is voor de plaatselijke economie. Soms worden er meer families van één salaris onderhouden. Vrouwen krijgen door hun opleiding in het ziekenhuis de kans zelf de kost te verdienen, wat hen een grotere status in de familiekring oplevert. Hoewel het ziekenhuis een Christelijke instelling is, worden er kinderen met zowel joodse, christelijke als moslimachtergrond behandeld. Ook onder de medewerkers zijn mensen van diverse komaf. Dit is van groot belang in een omgeving met zoveel tegenstellingen en spanningen.

In het jaarverslag over 2006 van het Caritas Babyziekenhuis lezen we een verhaal van de chefarts Dr. Hiyam Awad Marzouqa. Hij vertelt:

"Door alle controleposten en wegversperringen is het voor de medewerkers niet altijd mogelijk om de buitenposten van het ziekenhuis te bereiken. Soms worden deze mensen niet doorgelaten door de Israëlische militairen, of soms moeten ze erg lang wachten.Dikwijls kunnen ze alleen te voet hun doel bereiken omdat de doorgaande weg is opgebroken. Ook in Nahalin, even buiten Bethlehem , is er een buitenpost. Veel mensen daar leven aan de rand van het bestaansminimum door armoede, ziekte of werkeloosheid. De maatschappelijk werker van het ziekenhuisheeft contact met hen en organiseert hulp."

In 2006 is het aantal zieke kinderen dat geholpen kon worden opnieuw gestegen, zowel in de polikliniek als tijdens de ziekenhuisopname. In totaal werden er 34.000 kinderen geholpen! Het is duidelijk dat zowel moeders als kinderen onder grote spanning staan door het dagelijks leven in de bezette gebieden. Eenmaal opgenomen in het ziekenhuis fleuren chronisch zieke kinderen helemaal op.

Zie ook: www.khb.ch

6. Kolonisten in de bezette gebieden

3 mei 2014:

De aanvallen door Israëlische kolonisten op Palestijnse bezittingen vinden meer en meer plaats
http://abu-pessoptimist.blogspot.nl/2014/05/koklonisten-vernielen-palestijnse-bomen.html

15 februari 2014:

'Zoveel mogelijk Palestijns land met zo weinig mogelijk Palestijnen': het Israëlische beleid in de ‘South Hebron Hills' En niet alleen daar. Dat is volgens ex-militairen van ‘Breaking the Silence' de bedoeling van de Israëlische politiek.

Over de ongelijke behandeling van Palestijnse ‘illegale' dorpen en joodse illegale nederzettingen in de 'South Hebron Hills', het gebied om Hebron heen in het zuiden van de Westbank. En over de gedwongen ‘verhuizing' (maar waarheen?) van Palestijnen, gebrek aan water, scholingsmogelijkheden en gezondheidszorg. Voor de Palestijnen wel te verstaan. Voor de (ook illegale) joodse nederzettingen bestaan deze problemen niet.

En hoe de militaire Israëlische aanwezigheid er is voor de kolonisten, ook als zij de Palestijnen het leven zuur maken en olijfbomen van Palestijnen vernielen.

De ex-militair vertelt over de praktijken van het Israëlische leger en over de politiek van Israël wat betreft de toekomst van het hele gebied:
http://www.mo.be/wereldblog/willem-s/zoveel-mogelijk-palestijns-land-met-zo-weinig-mogelijk-palestijnen-het-israelisc

29 juli 2012:

Het Centre d'Information Alternative (AIC) berichtte:

Zaterdag 7 juli 2012 om 15 uur plaatselijke tijd hebben Israëlische kolonisten van de illegale nederzetting Itamar de Palestijnse boeren van Yanoun belaagd, die die hun koren oogstten en hun schapen lieten grazen. Ze hadden messen bij zich en doodden drie schapen.

In de vechtpartij die volgde hebben beide partijen met stenen gegooid. Toen de Accompagnants Oeucuméniques (een katholieke organisatie) op de plaats aankwamen, ontstonden er drie branden, maar men weet niet of die expres zijn aangestoken door de kolonisten of zijn ontstaan door de traangasgranaten die door het leger zijn afgeschoten.

Toch zijn er twee velden met graan verbrand en een perceel olijfbomen. Toen andere Palestijnse boeren kwamen om de branden te blussen, hebben de Israëlische politie en het Israëlische leger hen tegen gehouden met traangas.

Zes Palestijnen zijn gewond geraakt, waarvan er vijf naar het ziekenhuis moesten.

Yanoun is een klein dorp in zone C op de Westbank, ten zuid-oosten van Nablous. De 65 inwoners leven van de landbouw en hun schapen. Het dorp is ingesloten door de illegale nederzetting Itamar. De bevolking heeft te lijden van aanvallen en geweld, zoals vernielingen en confiscatie sinds 1996.

In oktober 2002 moesten de inwoners vanwege bedreiging door de kolonisten ecacueren. Internationale en Israëlische organisaties van mensenrechten hebben zich daar toen gevestigd: hun aanwezigheid moest de terugkeer mogelijk maken. Zo zijn ze enkele weken later teruggekeerd, maar de mensen van het Programme d'accompagnement in Palestina en Israël (EAPPI) zijn er sindsdien gebleven. Vanuit Yanoun zijn de Accompagnants Oecuméniques (EAs) een bescherming door hun aanwezigheid, zij signaleren iedere schending van mensenrechten zowel in die kleine gemeenschap als in de regio van Nablous en de Jordaanvallei.

25 juli 2012:

Honderden Palestijnen moeten uit hun dorpen op de Westelijke Jordaanoever weg, omdat Israël daar een schietterrein van honderden hectaren wil aanleggen. Dat wil de minister van defensie, maar het Israëlische hooggerechtshof moet daarover nog een uitspraak doen. Dat kan nog wel enige tijd duren, maar er weer een tijdbom gelegd onder een 'vredesakkoord'.

7. 'Identiteitskaart'

Palestijns gedicht: Identiteitskaart
Door Mahmoud Darwish (1964)

De tekst is geschreven als antwoord op een Israëlische ondervraging (bijvoorbeeld bij een controlepost), maar richt zich op de luisteraars in de buitenwereld .

Vertaling:

Noteert u maar!
Ik ben een Arabier
Mijn identiteitskaart is nummer 50.000
Ik heb 8 kinderen
En de 9 e komt na de zomer
Word je boos?

Noteert u maar!
Ik ben een Arabier
Ik werk met collega arbeiders in een steengroeve
Ik heb 8 kinderen
Ik geef ze brood, kleren en boeken
Van de rotsen
Ik smeek niet om liefdadigheid aan je deur
Ook kleineer ik mezelf niet op de drempel van je kamer
Word je dan boos?

Noteert u maar!
Ik ben een Arabier
Ik heb een naam zonder een titel
Lijdzaam in een land waar mensen woedend worden gemaakt
Mijn wortels ( roots ) werden hier verankerd voor de geboorte van de tijd
Nog voor de geschiedenis begon,
Nog voor de cypressen en de olijfbomen hier stonden
En voor dat het gras begon te groeien

Mijn vader stamt af van een familie van de ploeg
Niet van een bevoorrechte klasse
Mijn grootvader was een boer
Zonder aanzien of stamboom
Hij leerde mij de praal van de zon
Voordat hij me leerde lezen
Mijn huis is een wachtershut
Gemaakt van riet en twijgen
Ben je tevreden over mijn status?
Ik heb een naam zonder titel!

Noteert u maar!
Ik ben een Arabier
Je hebt de wijngaarden van mijn voorouders gestolen
En het land dat ik bewerkt heb samen met mijn kinderen
En je liet niks voor ons over
Behalve deze rotsen
En zal de staat die ook nog afpakken, zoals word gezegd?!

Noteert u maar op de eerste bladzijde:
Ik haat geen mensen
En ik wil ook geen inbreuk maken
Maar als ik honger krijg
Zal het vlees van de onderdrukker mijn voedsel zijn
Pas op...pas op...
Voor mijn honger en mijn woede