Palestina-Israël.info
         
 

 

 

GESCHIEDENIS

Eerste Intifada

 

1973 - Yom Kippoer Oorlog.
            In september gaf president Sadat van Egypte het sein om Israël aan te vallen. Ondanks dat de Israëli verrast waren 
            en aanvankelijk verliezen leden, wisten ze zelfs nog land er bij te veroveren.
1977 - Anwar Sadat, president van Egypte, als eerste Arabisch  staatshoofd op bezoek in Israël. Daarmee erkende hij het
           bestaan van de staat Israël als politiek en historisch gegeven.
1978 - Onderhandelingen van Camp David, tussen Egypte en Israël, mede door de bezielende leiding van president Carter.
1979 - Vredesakkoord tussen Egypte en Israël in Washington ondertekend. Israël gaf de Sinaï terug aan Egypte.

          
                       

1981 - Sadat vermoord. Mubarak volgt op.
1982 - Inval van Israël in Libanon. Tijdens die inval viel het Israëlische leger twee grote Palestijnse  vluchtelingenkampen
            (Shatila en Sabra) binnen en  richtte grote slachtpartijen aan. Die vonden plaats onder verantwoordelijkheid van de
            toenmalige generaal, Ariel Sharon.
1987 - Begin van de eerste Intifada (zal tot 1993 duren).
1988 - Een onafhankelijke Palestijnse Staat wordt uitgeroepen,  met Jeruzalem als hoofdstad. Dat gebeurde overigens in
            Algiers. Arafat werd de eerste president van de staat  zonder land.

De vrede tussen Egypte en Israël betekende geen voorbode tot meer ontspanning in het Midden Oosten. Het politieke isolement van Egypte en het gewelddadige optreden van diverse groeperingen (met o.a. vliegtuigkapingen en het kapen van een passagiersschip) zorgden zelfs voor toenemende spanning.
Yasser Arafat zag wel in dat meer geweld niet tot meer begrip voor de Palestijnse zaak leidde. Hij koos daarom de weg van de diplomatie: toenadering tot Europa, bepleiten van de Palestijnse zaak bij de VN. In 1988 wist Arafat zelfs een onafhankelijke Palestijnse Staat uit te roepen, met Jeruzalem als hoofdstad. Dat gebeurde overigens in ballingschap, in Algiers. Arafat werd de eerste president van de staat zonder land.
Tot echte vredesbesprekingen tussen die Palestijnse Staat, of de PLO, of andere vertegenwoordigers van het Palestijnse volk en Israël kwam het niet. Steeds vaker kwam het tot demonstraties op de Westbank en in Gaza.
In december 1987 ontstond in de door Israël bezette Gazastrook een gewelddadige confrontatie tussen stenengooiende demonstranten en het Israëlische leger. De Israëli traden hard op en schoten met scherp. Er vielen doden en gewonden.
Dit bleek het sein tot de eerste Intifada, de Palestijnse volksopstand. Steeds vaker en steeds heftiger kwam het tot gewelddadigheden, waarbij het Israëlische leger steeds harder optrad. Dat hielp weinig. Avond aan avond vertoonden de televisiejournaals hoe stenengooiende jongetjes van een jaar of tien werden neergeknald door de uzi's van zwaar bewapende Israëlische militairen. Bijkomend effect daarvan was, dat Israël een flink deel van de sympathie van de publieke opinie in heel veel landen verspeelde. De eerste Intifada zou tot ver in 1993 duren.

Zie ook:

http://www.palestina-komitee.nl/voor_beginners en download: Palestina Israel de belangrijkste feiten